[]



Yüklə 50.1 Mb.
səhifə150/244
tarix11.02.2020
ölçüsü50.1 Mb.
1   ...   146   147   148   149   150   151   152   153   ...   244
ış avtomat kimi aramsız danışardı. Bir məsələdən danışandan sonra hbir ticə çıxarmayıb, müxtəlif giriş cümlələrindən sonra tamam bqa bir mövzuya keçərdi. Vokenin evi yaxınlaşanda Puare söz yığınlarının bataqlığında dolıb, nəhat, cənab Raqulo ilə madam Morenin məhməsində müdafiə tərəfində bir şahid kimi çıxış etdiyini nağıl etməyə bladı. İçəriyə girəndə onun rəfiqəsi Ejenlə madmazel Viktorinanı gör. Onların başı səmimi söhbətə qarışdığından, yemək otağından keçən bu iki kirayənişi zərrə qədər əhəmiyyət vermədilər.
Madmazel Mişono Puareyə dedi ki:
Elə bunun axıbelə olmalı idi. Son həftə ikisi də bir-biri xumar-xumar baxırdı.
Puare dedi:
Bəli, li. Elə buna gö də ona cəza kəsdilər.
Kimə?
Madam Morenə.
Madmazel Mişono huşsuzluğundan Puarenin otağına girərkən:
Mən si madmazel Tayfern danışıram, dedi, siz isə mənə Morendən danışırsınız. Madam Moren

kimdir?
Bəs madmazel Viktorinanın qsiri nədir?
Onun təqsiri budur ki, Ejen de Rastinyakı sevir. Zavallı, sadəlövhlüyündən bına iş gələcəyini belə

bilmir.

Səhər madam de Nusingen Ejenin tün ümidlərini qırdı. Ejen qəlbinin rinliklərin artıq tamamilə Votrenə təslim olmuşdu, ancaq nə bu xariqüladə adamın üçün ona dostluq hissləri bəsləməsinin səbəblərini, də bu ittifaqın gələcək nəticələrini şüurlu olaraq şünmür. Bir saat bundan əvvəl madmazel Tayferlə bir-biri ən mehriban məhəbbət vəd verdikdən sonra az qala şmək istədiyi uçurumdan onu ancaq fövladə bir hadi çıxara bilərdi. Viktorina mələklərin si qulaq asdığını zənn edir, göylərin seyri dalırdı. Artıq Vokenin evi belə rəssamın fırçası ilə canlanan teatr sarayları kimi fantastik boyalara rünür: o sevir, o sevilirdi, hər halda, sevildiyinə inanırdı! Məgər bir az bundan əvvəl Rastinyakın üzünə baxaraq pansion arquslarından* gizli onun sözlərinə qulaq asan hər hanqadın buna inanmaya bilərdimi?
Hərətinin alçaqlığını, həm bunu tamamilə şüurlu etdiyini dərindən düşünən Ejen, bir qadını xoşbəxt etməklə öz günahını yuya biləcəyini fikirləşir, özünü buna inandırmağa çalışırdı. O, bu vicdan mübarilərində öz ümidsizliyindən hətta qəşəngləşmiş kimi görünür: gözləri qəlbin yanan cəhənnəm odları kimi parlayırdı. Onun xoşbəxtliyinn, belə bir föv


Dostları ilə paylaş:
1   ...   146   147   148   149   150   151   152   153   ...   244


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©muhaz.org 2019
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə