taşbaranğ, k-f. tar. taşlama, recim (bir ceza şeklidir) .
taşı- I, kıyılarında çıkmak, taşmak, kenarlarından taşmak; süt taşıp ketti: süt taştı; taşığan darıya: 1) taşmış ırmak; 2) dalgalı, köpüren ırmak.
taşı- II, taşımak bir yerden diğer bir yere geçirme; bir satırdan o bir satıra geçirmek (yazıda); tapkantaşığanım: bütün bulduğum, bütün kazandığım, bütün kazancım; söz taşı- : (gizlice) haberler nakletme (hoş görmemek edasiyle söylenir) .
taşığıç = taşuuçu; kat taşığıçı: mektup dağıtan, kavas.
taşıl- I, koşul- I sözünün tekidir.
taşıl- II mut. taşı- II’ den.
taşımal satırdan satıra geçirme işareti (yazıda).
taşımalda- , azar azar taşımak; taşımaldap köç- : eşyaları azar azar tamak suretiyle tedricî surette göç etmek.