Divan-ü luğat-it tüRK


aşuqmaqka: bir şeyə sarı ağnayıb düşmək, meyillənmək, yönəlmək. aşıq olmaq. nərsəni sevmək. özləmək. istəmək. arzulamaq. aşulmaq



Yüklə 8,02 Mb.
səhifə5/66
tarix03.06.2018
ölçüsü8,02 Mb.
#52477
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   66

aşuqmaqka: bir şeyə sarı ağnayıb düşmək, meyillənmək, yönəlmək. aşıq olmaq. nərsəni sevmək. özləmək. istəmək. arzulamaq.

aşulmaqka: bax > aşılmaqka.

aşumaqka: bax > aşımaqka.

aşunmaqka: bax > aşınmaqka.

aşurqanka: yaşurqan. qizləyən. örtgən.

aşurmaqka: yaşurmaq. örtmək. qizləmək.

aşutmaq : bax > aşıtmaqka. örttürmək.

aşülmaqka: örtülmək. örtünmək. bürümək.

at : adka. iyilik, uğur bəlgisi, nişanı.
- at bırqığıka: atın, eşşəyin gənizdən soluqlanıb, səs çıxarması. fışqırıq.
- at göğüslüğü: gömüldürüq: yükün arxaya gömməməsi, ağmaması üçün atın qabaq yönündən yəhərə bağlanan qayış.
- atlarda bulunan bir xəstəlik: etilkənka.
- atların göğsündə çıxan bir xəstəlik: çildək: cıldayka.
- at qübrəs: qumuq: qomuqka.
- ad bolmaqka. iyilik gətirmək.
- at qıçının fırıx dərisindən yapılan tuluq: qasuqka. ərik at: yorqa at.

at : atka. ad. isim. unvart. laqap.

ata : ada. 1. ad vermə törəni. 2. otruqka. cəzirə.
- ata oğlu ataç doğar.

atacka : 1. amac. hədəf. 2. (oyunda, qoz, top kimi nələri atıb, salınan) oyuq. çuxur. qol. 3. böyüklər kimi özün aparıb davranan, az yaşlı oğlan. - ataç oğul. ( anaş: ağ birçək kimi davranan qız uşağı. ). -ata oğlu ataç doğar. - ata sapılı ataş, ana sapılı anaç.

ataçı : atçı. 1. qoler. 2. ovçu. şikarçı.

ataçlıq : adaşlıqka. ataşlıq. dostluq. arxadaşlıq. kəndlik. kətlik. düzlük. sədaqət.

ataçlıqka : cəviz oynamaq üçün çuxur açılmış yer.

ataq : adaqka. . ( d < - y < - z ). 1. ayaq. azaq. 2. ətrək. öznə. çəki. maraq. ələqə. 1. qismət. nəsib. səhm. şans. verilən, buyrulan nərsə.

ataqıka : atağıka. babacığım. babacan. sevgi bildirən bir söz.

ataqlamaq : adaqlamaqka. əyaxlamaq.

ataqlanmaqka adaqlanmaqka. ayaqlanmaq. ayaq yiyəsi olmaq.

ataqlıq: adaqlıqka. . 1. ayaqlı. 2. ayaqlı. ayaq, dayaq yerinə nərsənin vurulan ağac. dəsdək.

atamaqka: ad vermək. ad taxmaq. ləqəb vermək. - səni "batır" atadım. - bu kənd səmiz kənd atandı. - iyilikyə atansın

atanka : iğdiş ədilmiş dəvə·i.

atanlanmaqka: iğdiş dəvə yiyəsi olmaq.

atanlıqka: atanlı. iğdiş edilmiş dəvəsi olan kimsə.

atanmaq: xatılamaq. - iyilikyə atansın.

atasaqun: atasağunka. otaçı. həkim. doqtor.

ataş : adaşka. arxadaş. dost. dost. yoldaş. - adaşlıq üzə durun: yoldaşlığa bəfalı.

ataşlıqka. : adaşlıq. ataçlıq. bax > ataşlıq. 1. dostluq. arxadaşlıq. kəndlik. kətlik. düzlük. sədaqət. 2. tavan, kərəki qurmaqda bir başdan bir başa atılan dirək.

ataşmaq: ayaşmaq. azaşmaq. ayışmaq. açılmaq. ayrışmaq.

atatmaqka: 1. dayçanın böyüyüb at olması. - oğul ərəzsə, ata dinir, at atatsa, at dinir. 2. adlamaq. ad vermək. 3. adılıq, taxma ad vermək. müstəar ad vermək. - o ona ad atadı. 1. atlaşmaq. tayın (dayçanın) at olmağı. - tay atattı. - tay atattı. - tay atatsa, at dinir, oğul ərəzsə ata dinir. 1. gücəmək. zorlamaq. - uşağı becərmək üçün işlətib atatmaq gərək. 1. gücəmək. zorlamaq. - uşağı becərmək üçün işlətib atatmaq gərək.

atay : aday adlıq. namzəd.

atçı : ataçı. 1. qoler. 2. ovçu. şikarçı.

atəş : < atışka. ateş. birbirinə odlu odsuz yaraqla atmaq. odlu yaraqlar qoyulandan sonra, bu yaraqın işə salmasına " atəş" sözü işlənilir, ki yani " atmaq işini gör" deməkdir.

atıcka : cola. qoz oyununda olan kiçik cola.

atıcmaq : atışmaq. nərsəni atmaq.

atıq : buyruq. icbar.

atıqlamaq: adıqlamaqka. azıqlamaq. şaşalamaq. aduqlamaq.

atılamaq: avlamaq. vurmaq. - tüppəklə çümçük atıladıq.

atılmaq : adılmaq. 1. açılmaq. ayılmaq. - çiçək ağzı atıldı. - ox atıldı. 2. aşmaqka. aşqarmaq. işə keçmək, başlamaq. 3. pürkələnməkka. hoblanmaq.

atılmaq : satlanmaqka. qalxınmaq. cəsarət göstərmək. cürət edmək.

atılmış : kəmiş. qıraq.

atım : atıcı. nişançı. - atım ər: iyi atan adam.

atımka : atımllı. çıxarlı. bəcərikli.

atımllı : atımka. çıxarlı. bəcərikli.

atın : adın. edinka. ədin. azın. ayın. atruq. ayruq. başqa. dışında. digər. ayruq. ayrı.

atıncu : atılan. - atıncı nən: qırağa, bir yana atılan nərsə.

atınmaqka: bir yana atılmaq, yuvarlanmaq. tərkinmək. - siqarı atın: tərkin.

atırmaq : adırmaq. ədirmək. udurmaq. üdürmək. ödürmək. ( z <> y <> d ) azırmaq. ayırmaq. ayırıp seçmək. səçip ayırmaq. uturmaqka. udurmaqka. üzürmək.

atış : atışma. savaş. (# yarış: barış). - yaxcı atış, yaxcı yapış, yaxcı payış. - atış bilən yarış bilər.

atışqa : (açışqa). pəncərə içi. pəncərədə olan quzuluq, taxca.

atışqan : atışan.

atışmaq: adışmaqka. ( z <> y <> d ) atışmaq. ayırşmaq. aralanmaq. ayrılmaq. apışmaqş. ağışmaq. qoğuşmaq. - iki ölkə birbiriylə ağışdı: atışdı.

atıtqan : adıtqan. azıtqanka. ayıtqan. azdıran. yoldan çıxaran.

atızka : 1. bir oyuq, iki, neçə ayrımın arasına atılan salıq, körpü, bənd. sət. iki dərə arasındaki su keçəcək səd. 2. köprükka. köprü. geçit. geçiş. geçikka. 1. edizka. yüksək. yüksək yer. hər şeyin yüksəği. - ediz dağ: geçit verməyən dağ.

atızlamaq: 1. ayırmaq. açmaq. - güzün topraq atızılır. 2. qoğzamaq. qurmaq. 3. arx açmaq. bət, sət yapmaq. 4. toprağı parçalara ayırmaq. evlək yapmaq. ayırıb ölçmək.

atızlamaqka : arx açmaq. sət yapmaq. topraqı parçalara ayırmaq. evlək yapmaq. maşalaya ayırmaq.

atızlanmaqka: edizlənməkka. əngəl. sarp saymaq.

atızlanmaqka: toprağı evik, bəndlərə ayırmaq. kərdiləmək.

atızlıq : edizlikka. yüksəklik.

atqaqka : atğaqka. boyası üzülmüş, solmuş, atmış nə. üzü atğaq: rəngi qaçmış, sararmış. (# ətrək: qızıl, qırmızı topraq).

atqarmaqka : ata mindirmək. atlandırmaq. - qoşunu atqarmaq.

atqırlanmaq: ayqırlaşmaq. ayqır bulmaq.

atquq : adquq. adğuq. ağduq. aduq. axıb gələn. - ağduq kişi: gəldığı yer bəlli olmayan kimsə. göydən axıb, atlanıb düşüb gələn kimsə,

atlaq : atılmaqla keçilən yer. səgək yer. sikrik. səkrik. saqraq6.

atlamaq: səkrətmək. qaçıtmaq. salmaq. düşürmək. - on sözdən birin səkrətdi. - pitiyi oxuda,

atlanmaqka : 1. adlanmaq. çavıqmaqka. adsınmaq. 2. bir şeyin üzərinə çıxmaq. atılmaq. - dan atmamış dağa atlandıq. 3. atlaşmaq. at durumuna gəlmək. 4. at yiyələnmək. 1. ata minmək.

atlaşmaqka: 1. at üstündə (at ortaya qoyaraq, öndül qoyaraq) məşləşmək. 2. atatmaqka. tayın (dayçanın) at olmağı. - tay atlatı.

atlatmaq: sıçratmaq. təprətmək. təbrətmək

atlı : atlıqka.

atlıqka : adlıq. 1. adlı. unvanlı. ulusun böyüğü. 2. atlı. 3. aday. namzəd.

atma : adma. 1. buraxılan. salıverilən. başı boş. 2. işdən çıxmış. - atma yılxı. yaşlı olduğundan yük vurulmayan heyvan·.

atmaq : savurmaq. tüpürməkka. boşaltmaq.

atnaqu : adnaqu. yabancı. başqac.

atnalmaqka: adnalmaq: . aynalmaq. dəğişmək. dönəşmək.

atnamaqka : adnamaq. dəğişmək. pozulmaq·.

atnatmaqka: ednətməkka: dəğişmək. bulunduğu haldən başqa bir duruma girmək.

atrılmaqka : asrılmaq. açrılmaq. açrılmaq. ayrılmaq.

atrışmaqka : ayrışmaq. birbirindən ayrılmaq. ayrışmaq.

atruqka : edinka. atın. adın. ayın. azın. ayruq. ayrı. başqa. dışında.

atsamaq : atmağa yazmaq.

atsınmaq: adsınmaq. adlanmaq. çavıqmaqka.

attırmaqka: atmaqa qoymaq. bir işə buyurmaq, məcbur edmək.

atuq : bax > azıqka. itik. itmiş. bəlgisiz.

atuqlamaqka: aduqlamaq. adıqlamaq. tanmamaq. qərib görmək. yadırqamaq.

av : ay. yox. qoğma, rədd edmə sözü.
- bir kərə av dedim, olmaz. - avladı: rədd etdi.
- av saxlaqan6: ac tutan.

ava : acımaq bildirən bir kəlimə·.

avalamaqka: avmaq. avlamaq. avdarmaqka. yığmaq. toplaşmaq. üşüşmək.

avçı : ağçı. ovçu.

avdarmaqka: avalamaqka. avmaq. avlamaq. yığmaq. toplaşmaq. üşüşmək.

avıçqaka : apqaç. ( 1 < ağıçqa. 2 < apışqa. - apa: böyük) ağsaqqal. elcə bilən. şeyx.

avın : avun. avlan. alış. adət.

avınc : alışma. avunma. öğrəşmə.

avınçu : 1. avunulan. alışılan. 2. öğrənci. şagird. 3. kilfət.

avınmaqka: tutunmaq. avunmaq. alışmaq. adət edinmək.

avlalmaq : avlanmaq.

avlamaq : 1. toplanmaq. üşüşmək. yığışmaq. - hammı evə avladı. - hər nəyin avlayıb geddi. 2. basmaqka. - it geyiki basdı: it ovı avladı, tutdu. 3. avalamaqka. avmaq. avdarmaqka. yığmaq. toplaşmaq. üşüşmək.

avlan : avın. avun. alış. adət.

avlanmaq: avlalmaq.

avlaşmaq: (a <> e) evləşmək. əvləşmək. toplanmaq. yığılmaq.

avmaq : 1. avlanmaq. avalmaq. toplaşmaq. üşüşmək. civarını, çevrəsi, ətrafını çevirmək. - kişi başıma avdı. 2. avalamaqka. avlamaq. avdarmaqka. yığmaq. toplaşmaq. üşüşmək.

avrat : arvad. uraqutka. qadın.

avrıntı : oğuntu. qırıntı. töküntü.

avrışmaqka : bir yerə yığmaq. gedən, axan bir nəyi qaytarmaq. - sürünü avraş. - bulunları, əsirləri avrışın.

avsar : övsər. öqsər. oqsar. uqsar. (< oq. uq. ov. av). yığan. toplayan. cəmləyən. başılıq edən. (> əfsərfars).

avsunlanmaq: arvalmaqka. böyüləmək.

avuc : ayut. avut. ovuc. iki əlin ayasının yanyana dayanmasından oluşan oyum.

avun : avın. avlan. alış. adət.

avunma: avınc. alışma. öğrəşmə.

avunmaq: avınmaqka. alışmaq. adət edinmək.

avunulan: avınçu. alışılan.

avurtaka : daya. süt nənə.

avus : lav. mum. balmumu

avutka : ( z < > d) adut. avuc. ovuc. - bir ovut nə.

avutlamq: oğuclamaq. - yarmağı ovcla.

avya : ( vy < met > yv ) ayva. heyva.

avzurı : (< avmaq: yığmaq). avılıb yığılmış nərsə. qarışıq yemək. məxlut.

ay : 1. av. yox. danma, rədd sözü. 2. sözləşmə, çağırma ilgəci. 3. aylıq dəftəri. 4. turunc rəngtə ipək qumaş. 5. ilin on ikidən biri olan sürə, zaman. 6. göydəki ay. qımər. - ay evi: halə. - dolun ay: ayın on dördü. - uluq ayka: ilin "uluq oğlaq ay"dan sonra gələn bölümü. yaz ortası. - uluq oqlaq ayka: ilin "oğlaq ay"dan sonra gələn bölüm. oğlaqların böyüduğü çağ.

aya : avuc içi. aya.
- aya göy: açıq hava.

ayaq : ( y <> d <> z ). adaqka. azaq. 1. çanaq. kasa. bardaq. qədəh. 1. taxma ad. ləqəp. təxəllüs. 3. asaq. sallanan nə. 4. ayağ. ləqəb. taxma ad. künyə.
- ayaq izi: tolarsuqka. tolqaruc. tulqaruc.
- qoyqıl mənə ağılıq, olsun mənə ayağa: tanrım əli açıqlıq, buyruq (nəsib) ed mənə, ta adım yaxcılığa, ağalığa çıxsın.

ayaqçı : bardaqçı. çanaqçı. sağər.

ayaqlanmaq: adaqlanmaqka. ayaq yiyəsi olmaq.

ayaqlı : adaqlıqka.

ayaqlıq : asalıq.

ayaqyolu: çumuşluqka. yumuşluq. müstərah.

ayalamaq : əlin için, əl ayaların birbirinə vurmaq. çəpik çalmaq. birbirinə vurmaq. - qız ayaladı.

ayamaq : qorumaq.

ayaska : ayaz. 1. açıq. saf. 2. ağ bəniz, ağ dəri, açıq boyalı nərsə.

ayaş : ayış. aylıq. hicr. hicran.

ayaşmaq: azaşmaq. ataşmaq. ayışmaq. açılmaq. ayrışmaq.

ayaz : ayas. 1. açıq. saf. 2. ağ bəniz, ağ dəri, açıq boyalı nərsə. 3. ağ bəniz, ağ dəri, açıq boyalı nərsə. 4. aylaz. sağsız. səfeh.

aybanğka: kəl. başı açıq, lüt.

aybaşı : (qadınlarda) barın. qaidə.

aydın : aydın. 1. seçgin. ilit. roşənfikr. 2. ay ışığı. 3. əmrəkka. arın. təmiz. - əmrək könül.

aydınlatmaq: yanğramaqka. yanzatmaq. yanatmaq. açığa vurmaq. ifşa edmək.

ayğaq6 : gözçü. gəzmə. tutqaqka.

ayı : - avçı neçə al bilsə, ayı onca yol bilir.

ayıb : - ayıb saymaq: talqımaqka. dalda qoyulmalı. üzə çıxarmamalı. qəbeh, pis görmək.

ayıqka : ayqıq. 1. huşlu. başlı. - ayıq kefli: əsrük ayıq. 2. əyə. nə iyi. nə gözəl. iyi. - ayıq yavuz: pis yaxcı. 3. söz vermə. qovl. və'də. - sənə ayıq verirəm. - ayıqın qoru. 4. ayıq. əsrük. sarhoş. 5. söz. qovl. - ayıq ayıq qaymadı: söz (qovl) verib edmədi.
- ayıq seçikləmək: talulamaq. talulamaq. dalıqlamaq. dallamaq. ayırmaq. səçmək.
- ayıq mərdəkika: ayı yavrusu.

ayıqlıqka: ayılıq. ayısı çox olan.

ayılmaqka: aylanmaq. söylənmək.

ayın : atruq. azın. adın. başqa. ayrı. ayruq. qeyr.

ayır : uzaq. qıraq. üzük. - ayır yerlər.

ayırd : uska. təşxis.
- ayırd edmək: ayrışmaq. ötgürüşmək. ötrüşməkka. səçişmək. uslamaq. təşxis vermək.
- ayırd edmək: sərmətməkka. sayratmaq. sıçratmaq. süzdürmək.

ayırmaqka: ( z <> y <> d ) azırmaq. adırmaq. 1. açmaq. 2. qaçıtmaq. qaçırtmaq. sıçratmaq. 3. qəbətmək. öldürmək. yox edmək. 4. qavşatmaq: gəvşətmək. kovşatmaq: boşaltmaq. 5. seçmək. - alpaqutun ayırdı. 6. (nərsəni nədən) gəmürməkka. gəmirmək. 7. talulamaq. talulamaq. dalıqlamaq. dallamaq. ayıq seçikləmək. öyürmək. öqürmək. seçmək. 8. sərmətməkka. arıtmaq. nərsəni suyundan almaq. 9. yormaqka. yarmaq. çözmək.

ayış : ayaş. aylıq. hicr. hicran.

ayışmaq: ayaşmaq. azaşmaq. açılmaq. ayrışmaq. - ayaqı ayaşdı:

ayıtqanka: 1. azıtqanka. adıtqan. azdıran. yoldan çıxaran. 2. soran.

ayıtmaqka: 1. aytamaq. söyləmək. sormaq. 2. (# qamturmaq. taldırmaq. daldırmaq. yatırıb, huşdan aparmaq. susdurmaq).

ayqır : adqır.

ayqırı : ayğır. tərs. utanmaz. inad. arğuqka.

ayqu : əyku. eyqu. eyqu. iyi. gözəl. yaxşıqlı. - ayqu savın: iyi şöhrət. - ayqu gün: ayqun: xoşbəxd.

ayqun : ayqu gün. xoşbəxd.

ayla : əylə. eylə. öylə. öcür. - əylə yap: əylə qılqıl. - mən ayla usdum: öylə düşündüm.

aylanmaq: ayılmaqka. söylənmək.

aylaz : ayaz. sağsız. səfeh.

aylıq : ayaş. ayış. hicr. hicran.

ayluq ayluqka: öylə öylə. belə belə.

aymaqka: söyləmək.
- aydı öküş öğüdlər.
- andağ aydım: öylə dedim.
- andan aydım: sonra dedim.
- ankar aydım: ona dedim.
- aydım anğar səvük: dedim ey sevgili.

aymanmaqka: utanmaq. çəkinmək. - o məndən bu işdə aymandı.

ayna : göznüka. güzgü. gözüngüka. güzgü.

aynalmaq: adnalmaq. dəğişmək. dönəşmək.

aynamaqka : çönmək. dəğişmək. - halı aynadı. - hava aynadı. - pisdən pisə aynadı.

aynatmaq : 1. çevirmək. qaytarmaq. 2. çöndərmək. dəğiştirmək.

aynayı : 1. adnayı. adnaqu. başqa. - aynaquya yükürmə: başqasına yükləmə. 2. ənayi. ənayin. əcib. görünməmiş. - aynanı bir kişi, yapı, olay, iş, görkəm.

ayrı : azrı. haça.
- ayrı ağac azrı ağac: ayrısı, ayrıntısı olan ağac. haça.
- ayrı düşmək. yarsıqmaqka. ayrısmaq. yarılmaq.
- yarımnan yasıqalı. - ər oğlundan yarsıqdıı.

ayrılmaq: ( y < > d ) adışmaqka. apışmaq. açrılmaq. açılmaq. gedişməkka. ayrışmaq. asrılmaq. atrılmaq. budaşmaq. buduşmaqka. bud bud olmaq. (əğri bacaqların) apışması. çözülmək. sesinmək. saşlımaq. saşülmək. saşılməkka. uzanmaq. uzaymaq. sünmək. yırtışmaq. yırışmaqka. yıralmaq.

ayrımka : iki yandan sallanan. yəhər altı keçə. təyəlti.

ayrısmaq: yarsıqmaqka. yarılmaq. ayrı düşmək. getişməkka. ayrılmaq.

ayrış : 1. ötrüşka. ödrüşka. səçim. 2. ayrılış. ikiyə ayrılan yolun başı.

ayrışmaqka: 1. biçişmək. büzüşməkka. bıçışmaq. kəsişmək. 2. pozuşmaq. 3. ayışmaq. ayaşmaq. azaşmaq. açılmaq. 4. ayırd edmək. ötgürüşmək. ötrüşməkka. səçişmək. 5. adrışmaq. ayrışmaq. birbirindən ayrılmaq.

ayruka : ayruqka. başqa. adın. adın. atruq. ədin. - bunu diləməsən, ayru nə gərək.

ayruqka : ayruka. edinka. atın. adın. ədin. atruq. başqa. başqa. dışında. - bunu diləməsən, ayru nə gərək.

aytıqka : aytış. xutbə. danşıq.

aytılmaqka: sorulmaq. söylənmək. deyinmək.

aytınmaqka: sormayı kəndi üstünə almaq. cəvab vermək.

aytış : aytıqka. xutbə. danşıq.

aytışka : aytıqka. kef əhvallşma. kef əhval sorma.

ayturmaqka: söylətmək.

ayuq : azuq. ayquq. ağduq. adquq. bax > azıqka. yad. başqa. azmış. ayrılmış. dəğişik. tanınmayan. bilimnəyən. qarışığı olan. naxalis.

ayut : avuc. avut. ovuc. iki əlin ayasının yanyana dayanmasından oluşan oyum.

ayva : <> avyaka. (yv < met > vy) avya. heyva.

az : 1. sıqka. sıx. 2. qaqım. uzunlamasına cızıq. dırnaq yarası. əzik. iz. - az öncə: bayağ. bayaka. - az zaman. qısa sürə, zaman. 3. əsgik. kiçikka. qısıq. həqir. 4. qıpaka. bütə. qibəka. bir az. - qıpa keçdi. 1. gənqəska. sığ. qolay. xəfif.
- az tapılan: təkin. nadir.

azad : qutatka. sərbəst. boş. boşut.

azaqka : ( z <> t <> y ). 1. ataqka. ayaq. atmaqa, ayrılmağa, qaoğuşmağa, gənəlliklə dəprəşməyə yarar arac. 2. hardan, kimdən qəldiği, bəlli olmayan nə. 3. qəribə.

azalmaq: 1. ısılmaqka. yesilmək. yasılmaq. əksilmək. 2. qaqraşmaqka. qurumaq. suyun çəkilməsi. 3. səyrəmək. kəmlənmək. kəmgərmək.

azaltmaq: qıssaltmaq. qıstırmaqka.

azargəməkka: əzərgəməkka. izərgəmək. izləmək. axtarmaq.

azaşmaq: ayaşmaq. ataşmaq. ayışmaq. açılmaq. ayrışmaq.

azğanka : 1. ağacların ən kötüsü ki yananda qov atar. qovatan. qovaçan. 2. nəstərən ağacı.

azıq : 1. yazıq. çaşıq. 1. qaçaq. qaçqın.

azıqış : qəhbə.

Yüklə 8,02 Mb.

Dostları ilə paylaş:
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   66




Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©muhaz.org 2024
rəhbərliyinə müraciət

gir | qeydiyyatdan keç
    Ana səhifə


yükləyin