Divan-ü luğat-it tüRK



Yüklə 8,02 Mb.
səhifə13/66
tarix03.06.2018
ölçüsü8,02 Mb.
#52477
1   ...   9   10   11   12   13   14   15   16   ...   66
çaş : yaş. yəş. yeş. göy daş. firuzə.

çaşıq : yazıq. azıq. yoz. axmaq.

çaşır : çadır. çaçır. çatır.

çaşqalka : (ç <> k ) kəşgül. (< kav) çanaq. çömlək.

çaşmaq : şaşıb disginmək. tavratmaqka. yazmaq. yozmaq. iştibah edmək. - atıcı yazdı.

çat : çatlaq. bıçqılka. bıçılqın. bıçılqan. yarıq. quyu. (> çahfars). - çat çat: şaq şaq.

çataq6 : (1 < çək. çiq. tuq: düğün. 2 < çat: yarıq. qırıq). çətin. pıroblem.

çatar : çatşaq. qabcaqka. qovşaq. neçə yolun, qolun birbirinə qavuştuğu yer.

çatdıran: dəgirən. əriştirən. bitirən.

çatdırmaq: amurtmaqka. yamırtmaq. yatıştırmaq. dindirmək. toxdadmaq.

çatdırmaq: barturmaqka. vardırmaq. tuşqırmaqka. daşqırmaq. yetdirmək. ulatmaqka. uzatmaq. üsürmək. uçurmaq. qalxıtmaq. - göylərə üsən ahım. - onu evə bartur. - kağızı bartur. - bunu atova bartur.

çatı : əkmə. əğrim. örtü. örtmənka. dam. taruska. taruska. şip6. səqf.

çatılan : tüğülqənka.

çatıldamaq : şaqqıldamaq.

çatışmaq6 : yüklənmək. arqaşmaq. əkləmək. girmək. - el yükün iyid çatışar, arqaşar. - köməkləşib arabadan yükləri çatışıb, arqaşıb daşıdıq.

çatqanka : çətgən. ovsar. gam. dizgin.

çatqas : satqas. məqsəd.

çatlaq : çat. bıçqılka. bıçılqın. bıçılqan. yarıq. qovucuq. kovucuq. kovcuq. yırtıq. səkə. sək.

çatlamaq: şaqlamaq. bükülmək. yarılmaq. dilinmək.

çatmaq : 1. qatmaq. yükləmək. qoymaq. yığmaq. - uşağı evə çat. yükü çat. 2. becərtmək. yetiştirmək. - davar çatmaq. - qoğun çatmaq. - ordulanıb yüksək dağı, oğlaq çatan: yüksək dağlarda yer alıb, keçi bəsləyən. 3. yetişmək. dəğmək. ərişmək. yetmək. 4. çətmək. ( y <> ç ) yetmək. əmrülməkka. müvəffəq olmaq. - ağır ayaq əmrüldü. 5. dəğmək. yetmək. 6. ərəzməkka. yetişmək. 7. tükəmək. yetmək. görmək. kafo olmaq. - aş qamuğqa tükədi: yemək hamıya çatdı. - bu az çağ, tamam işlərimizi tükəməz. 8. yetmək. haqlamaq.

çatşaq : qabcaqka. qovşaq. çatar. neçə yolun, qolun birbirinə qavuştuğu yer.

çatuq : nərsənin çatdığını, yetdiyini, olduğunu göstərən im, him, nişan. cadu çubuğu.

çava : dəlikanlılara verilən adlardan·.

çavar : çağar. çaqar. tuturaq. tutacaq. tutandırıq6. alışıq. - çavar çuvarka: od alışdırmağa yarar nərsə.

çavıqka : qamçının uc tellər.

çavıqmaqka: adlanmaq. adsınmaq.

çavıl : çavlı. od yaxılan yemiş qabuqu.

çavış : tavuşka. tavış. tapuş. 1. duyuş. duyqu. 2. sezgi. hiss. ehsas. 3. qımıldanma. 4. səs.

çavka : şöhrət. an. səs. - yazsın çavın boyunğa: yaysın səsin ellərə.

çavlanmaqka: sanlanmaq. şöhrətlənmək. ünlənmək. ün yiyəsi olmaq.

çavlı : çavıl. od yaxılan yemiş qabuqu.

çavun : doğşan balası.

çavuş : çavuş. qoşun qollarını düzənləyən.

çay : yulka. yol. qaynaq. pınar. su pınarı, qaynağı, qözü.

çayan : (z <> y <> q ) çazan. çağan. əğrəb.

çayır : ot: çüşəkka.

çazan : (z <> y <> q ) çayan. çağan. əğrəb.

çetləmək: çərənləmək. munmaqka. saçmalamaq. artıqlamaq. qatıqlamaq. səfehləmək.

çetməkka : ( ç <> y ) yetmək .

çevirən : çalan. çantur. qaytaran. bir işin gedişin dəğişən.

çevirmək: qatarmaqka. qadarmaq. qaytarmaq. qeytərmək. geri döndürmək. başqatmaq. aynatmaq. qaytarmaq. çöndərmək. sındırmaq. əğirmək. aşırmaq. tavratmaqka. fırlatmaq. devirmək.

çevrə : təğrə. dəğrə. qurıka. təkrə. devrə. çevrə. dayrə. yerə. yörə. yürəka. yağırlıq. yağruka. ətraf. muhit. nərsənin dəğən yeri. yörə. döğrə. mühit. - bu yörə dolanma daha. - pozuq yörə.

çevrəmək: yörgəmək. yörəmək. dolamaq. döğrəmək. qurşamaq.

çevri : çəvri. çarx. çərx. çağrı. çevrilən, fırlanan nə. - çağrı çevrildi.

çevrilmək : çəvrülməkka. evrilmək. əvrülmək. 1. dolanmaq. yönəlinən yerdən çevrilmək. 2. dönmək. çönmək. uğramaq. gedmək. 3. tərs olmaq. kötü olmaq. kötüləşmək: tatrulmaqka. dadrulmaq. 4. təzkinməkka. dönmək. təvaf edmək.

çevrişmək: təvrişmək. devrişmək. çönüşmək. alınmaq. vuruşmaq.

çevürgən : təvürgənka. çəvirən.

çə : çaka. bənzətmə ılgəci.

çəçək : çiçək. cacaq. gül. - çiçəklənmək: çəçəklənməkka. cacaqlanmaq. - çiçəklik: çəçəklikka. cacaqlıq.

çəçgəka : saçqa. çulğa, culağ darağı.

çəfşənğ : çafşan. < çapşan. çapıb qıran ayqıt. qırqı. qayçı. .

çək > çəq

çəq :çək. 1. yol yol nərsə. 2. çək !. çəkin !. diqqət !. ehtiyat !. həzər !. sağ !. sağın !. tək !. təkin !. gözlə !. sağ sağ !. dayan !. 3. çək çüq. malın ən dəğərsizi. qıvır zıvır. . xırda mırda. dəğərsız nərsə. 4. çəkə. sızıq. səzikka. seziş. sezmə. güman. zənn.

çəq : çək. çaq. 1. nuxdə. 2. üsdə çəkilən nə. örtük. yamak.

çəq : çəkka. 1. "özü. həmən. elə. tam. iştə. aynı. lap. oq" anlamında. - çək o: elə o. - çək sən: elə sən. - çək amaca vurdu: lap nişana vurdu. - çək bu yekəlikdədi. - onla bu, çək birdir. - səndə çək ona taysan. - çək özüdü. 2. "ax. hın. him" kimi səs çəkmək, çıxarmaq. - çək demədən ağzın yumub öldü. - kötəyi yedi, çək də demədi.

çəqçi6 : çəkçi6. qovcu. qoğucu. çamquqka. casut.

çəqə : çəkə. 1. getlən6. pərhiz. 2. çək. sızıq. səzikka. seziş. sezmə. güman. zənn.

çəqə : çəkə. sarqı. sarıq. damcı.

çəqək : çəkək. çərkək. çəkrək. 1. çərşov kimi düz, saf cipsiz bir qaftan. 2. çiçək xəstəlığı.

çəqəmək : çəkəmək. 1. kitap nuqtələmək. attan qan almaq. sıqılan oqu çəkmək. 2. çəkərək bağlamaq.

çəqəməmək: çəkəməmək. yaysamaqka. cicikləmək. həsəd edmək.

çəqən : çəkən. süzən. sarqanka. damcılayan.

çəqi : çəki. ətrək. ataq. öznə. maraq. ələqə.

çəqici : çəkici. arğuşka. dalıca çəkən. aldatan. - arğuş qız. arğuş acun: yalan dünya.

çəqiq : çəkik. çəggik. 1. cocux cükü. çübək. 2. nuxdə. çıqıq. damla. - çəgik çəkinmək: nuxdə qoymaq. 3. sərçəyə bənzər alacalı bir quş

çəqil !. : çəkil !. art !. sikdir !. rədd ol !.

çəqil : çəkil. süprül. sikdir.

çəqilən : çəkilən. gərilən. gərgilən. gərinən. gərniyən. əsniyən. uzanan.

çəqiliş : çəkiliş. çəkiş. qarış. yarış. imtihan.

çəqilmək

çəqilmək : çəkilmək. 1. tartınmaq. dartınmaq. öykünmək. fikrində olmaq. nərsəni özləmək. 2. bağlamaq. - bu yükü çəkin. - yana, qırağa çəkilmək: gedməkka. qitmək. yox olmaq. aradan qalxmaq. 3. azalmaq. soqulmaqka. nərsənin sızıp, keçilib yox olması. 4. qırağmaq. bir yönə məyl edmək. qaymaq. qıyqışmaq. qıyışmaq. qayışmaq. 5. uzanmaq. əsinmək. əsməkka. - ip əsindi. - yaşamız əssin: uzansın. - əsnik ip: uzanan ip.

çəqilmək : çəkilmək. yatışmaq. amrulmaqka. yamrulmaq. dinmək.

çəqin ! : çəkin !. çək !. diqqət !. ehtiyat !. həzər !. sağ !. sağın !. tək !. təkin !. gözlə !. sağ sağ !. dayan !.

çəqincək: çəkincək. turqunka. durqun. utancaq.

çəqinmək: çəkinmək. çəgginmək. 1. çəkib bağlamaq. buxca bağlamaq. dartınıb bağlanmaq. 2. nuxdalamaq. - çəgik çəkin. 3. çandışmaqka. çındışmaq. birbirinə sərtləşmək. birbirindən qaçınmaq. 4. qadıtmaqka. ( d <> y ) qayıtmaq. 5. ( d <> y ) qayıtmaq. qayıtdırmaq. düzəltirmək. tikdirmək. qəddəyib tiktirmək. büküb tikmək. - bunu əlində qəddə. - paltarı vərdim dərzi qəddəsin. 6. qatıtmaq. qayıdıb cavablamaq. qatıqlamaq. qabalanmaq. önqürmək. dikbaşlıq edmək. inat edmək. boyun əğməmək. 7. qızqutlanmaqka. qısqutlanmaq. suçlanmaq. özün günahlı saymaq. utanmaq. 8. sağınmaq. pərhiz edmək. - o məndən sağındı. 9. aymanmaqka. əymenməkka. uyalmaqka. utanmaq. - o məndən bu işdə aymandı. 10. üşənmək. ərinməkka. təmbəllik edmək. - ər işə ərindi. 11. qaçınmaq. tıqılmaqka: tıqınmaq. 12. yığılmaqka. toplanmaq. qaçınmaq. 13. saqlanmaqka. saxlanmaq.

çəqirqə : çəkirqə. sarıçqaka.

çəqiş : çəkiş. 1. çəkiliş. qarış. yarış. imtihan. 2. qurə. 3. əsiş. uzuş. rabit. rabitə.
- çəqiş
bəkiş: çəkiş bəkiş:. çəkişmə. sandırışka. sandruş. savğaş. danışıq. qavqa. mücadilə.

çəqişmə: çəkişmə. çəkiş bəkiş. irişmə. tutuşka. savaş. yartış. yırtış. yırtaş. yirtəş. irtiş. irtəşka. əriş. ırtaş. sandırışka. sandruş. savğaş. danışıq. qavqa. mücadilə.

çəqişmək : çəkişmək. 1. (< çək. çaq: nuxdə) nuxdələmək. 2. asınmaqka. əsinmək. asılaşmaq. dartışmaq. gərişmək. 3. əsişmək. uzuşmaq. genişlənib ilişgi, rabitə qurmaq.

çəqqiq : çəggik çəqik.

çəqqinmək: çəgginmək. bax > çəqinmək.

çəqləşmək: çəkləşmək. quraya qoymaq. qur’a çəkmək. məşləşmək. mərcləşmək.

çəqmək : çəkmək. 1. bərkitmək. - tərkək bağın çək: bərkit. 1. çəkib uzatmaq, qapatmaq. gərmək. ürümək. qablamaq. 1. nuxtələmək.

çəqrəq : çəkrək. çərkək. çəkək. çərşov kimi düz, saf cipsiz bir qaftan. - çəqrəq qapa.

çəqtirmək: çəktirmək. çöztürməkka. gərdirmək.

çəqtürmək: çəktürmək. 1. nuxtələmək. 1. qan aldırmaq·.

çəqüq : çəküq. çəkiç.

çəqün : çəkün. ada tavşanı yavrusu. qöcən·ı.

çəqürqə: çəkürqə. çəkirqə.

çəlik : əsa. çomaqka. qurç təmürka.

çəlinğ : çini. çin'dən gəlmə - çəlinğ ayaq: çin kasasi.

çəlmə : çalışka. çalmaş. gürəş. qurəş. güləş. gücəş.

çəlpək : çalpaqka. çaplaq. çalpaq. yapışqan. çalpaşka. göz çapağı, çirki, poxu.

çəlpəklənmək: çalpuşlanmaqka. yapışqan olmaq. çapaqlanmaq.

çəmçə : (< qap). kəpəç. çöməç. çömçə. çümiç6. kəpçə. qapaç.

çənbər : bax > çönbər.

çənbərlənmək: çuqmaqlanmaqka. çörəklənmək.

çənə : saqaqka.

çənəş : çalınmış. boş.

çənğ > çənq

çənqək : çəngək. ırqaq. irgək. oğuc. qapışka. qabışka.

çənqəl : çəngəl. çoğul. çuğul. sarmaş. şər kişi.

çənqəl : çəngəl. ilgək. ırqaqka

çənqəmək: çəngəmək. qarvamaqka. qarmaqlamaq. əl ilə tutmaq.

çənqşü : çənğşü. kiçik arxalıq.

çəp : qınqıru. əyri.

çəp-çəp : (ç <> ş ) çap çap. şap şap. - çap çap yemək: şappıldata şappıldata yemək.

çəpəngka: küp. çomaq.

çəpiş : çəpiç. altı aylıq geçi yavrusu.

çəpişlənmək: çəpiç olmaq. çəpiç durumuna gəlmək.

çər : cər. (ç <> q ) gər. kər. (kər: qar: açıq. gərilmiş. böyük). 1. yağ. yoğ. yük. gərgin. ağır. 2. açıq. açıqlıq. vaxt. - çərim yoxdu: vaxdım yoxdu. çərlik: uyğun çağ. hər bir şeyin hazı olan çağı. - çərlikdə gəl: münasib çağda gəl. 3. çərik. girov. - onun evi bu çərlikdədir. 4. yəğma. yığma. qənimət. - savaşda yenilən, çər çərlik verməlidir. 5. (kərilmiş kəsilmiş, dikəlmiş durum) savaşta qarşı qarşıya dikəlib duran cərgələr. 6. - çər çürmək: (< kərmək) kəsib yencimək.

çərçəmək6: çarçamaq6. yorqunmaq. yorulmaq.

çərçətmək6: çarçatmaq6. yorqutmaq. yormaq. təvşətməkka. tökdürmək.

çərənləmək : çetləmək. munmaqka. saçmalamaq. artıqlamaq. qatıqlamaq. səfehləmək.

çərx : çərq.

çərikka : çarıq. yarıq. kərik. 1. səf - çərik tüpən: səf qıran, sındıran. - çərik tutmaq: səf qurmaq. - çərik tutub gürəşdi. 2. qoşun. dərilmiş toplanmış yaraqlı kişilər. əsqər dizisi. ordu. - alp çərikdə, bilgə dirikdə. - çərik taba yağışdı: qoşuna sarı yügürdü, cumdu. 3. hər şeyin qarşısı. hər şeyin uğuru, vaxtı, sırası. 4. hər şeyin qarşısı. hər şeyin uğuru, vaxtı, sırası. 5. - (ç <> y ) yərik (< ?> yarıq). ülkər çərik. 6. çər. girov. - onun evi bu çərlikdədir. 7. yəğma. yığma. qənimət. - savaşda yenilən, çər çərlik verməlidir.

çərq : çərx. çarx. çevri. çəvri. çağrı. çevrilən, fırlanan nə. - çağrı çevrildi.

çərqək : çərkək. çəkrək. çəkək. çərşov kimi düz, saf cipsiz bir qaftan.

çərqəşmək: cərqəşmək. çərgəşmək. səfə durmaq, gəlmək. sıralanmaq. düzülmək. düzəlmək. - indi çərik cərgəşsin: indi qoşun səflənsin.

çərlənməkka: (ç <> q ) gərlənmək. 1. yağlanmaq. ətlənmək. oiylənmək. 2. ağrımaq. xəstələnmək. - ər özü çərlənmiş: kişinin canı ağrındı. - kimin gözü çərlənib: ağrınır, ağrır. 3. korlanmaq. pozulmaq. xərablanmaq.

çərlətməkka: 1. pozmaq. 2. ağrıtmaq. ağırlıq vermək.

çərlik : çəril. 1. qarşı. 2. vaxt. 3. - gözi çərlik: gecə gündüzdən iyi görən göz.

çərməlmək : cəmləyib, yığıb büküb bağlamaq. yığmaq. hörmək.

çərməşmək: cəmləyib, yığıb büküb bağlamaq. yığılmaq. hörüşmək. - o mənə çağıq çərməşdi. - kişi çərməldi: el yığışdı.

çərmətməkka: bir şey fltil kimi bükülmək. ördürürmək.

çərşov : çərkək. çəkrək. çəkək. tərincəkka. örtük.

çərtilmək: kərtilmək. kəsilmək. yartılmaq. qırılmaq. uzaqlaşmaq. yox edilmək. ortadan yox olmaq. ölmək. qeybolmaq. əldən çıxmaq. - ərdəmsizdən qut çərtilir: bacarıqsızdan, hünərsizdən bəxt üz döndərir. - ərdəm bəyi çərtildi: kişilik, qeyrət iyəsi öldürüldü. - çərtilmiş nə: qırağ düşmüş, əldən çıxmış nə. - acun bəyi çərtildi: dünya böyügü aradan geddi. - o var yoxun çərtdi: itirdi. - o yarmaq ucun çərtdi: o pulun qırağın qırdı, deşdi. diş diş elədi. - gəlsə ora çərtülür.

çəsb : yalımka. yəlim. yapışqan. tutuşka. siriş. çiriş.

çət : şat. şət. çitka ürək. cürət. cəsarət. - çətli davamlı kişidi. - çətim qırıldı. - çətim töküldü. - çət tapıb iş qurdular. -

çətgən : çatqanka. ovsar. gam. dizgin.

çətin : qadaq. düğün. qadır. qatır. güc. zor. çataq6. pıroblem. opuzka. obuz. şişik. qaba. qatı. qayquruq. buruşuq. sarmalka. burşuq. sarp. sərt. sarp. güc. zor. qadırka. qayır. uluğ. ağır.

çətinləşmək: qadrınmaq: qayrınmaq. qadırlanmaqka. qaddarlanmaq. çağnamaq.

çətinlik : kökka. əzab. qınaq. qınaş. - kök gördü, kərəkü üzdü.

çətük : kədi. muş. - güvük çətükka: ərkək pişik.

çəvri : çevri. çarx. çərx. çağrı. çevrilən, fırlanan nə. - çağrı çevrildi.

çəvrişmək : çəvrüşməkka.

çəvrülmək : çevrilmək. döndürülmək.

çəvşənğ: qözü sulu. qôzü hər zaman axan kişi.

çəvtirmək : çevirmək.

çıbaqka : çibəkka. çapaq. sıbaq. sapıq. çapıq. ıti. qırağu. ovçu.

çıbıq : çubuq. yaş dal.

çıbıqlamaq : vurmaq.

çıbırtmaqka : çırpıçtırmaq. çırpıştırmaq.

çıbış : tapratka. çabaş. çalqaş. qaynar

çıçalaq : çıçla. 1. çımçılaq6, çoçala, sərçə, kiçik barmaq. sırça barmaq. 2. sərçə. səçəka. quşqaç. çümçük.

çıçamuqka : çıçaqım. çoçala barmağın yanındaki barmaq. üzüq parmağı.

çıf : şirənin qaynamasından çıxan səs.

çıfılamaq: çığılamaq. çığıl çığıl səslənmək (şirə qaynarkən).

çıfrışmaq: çıqrumaq. çıvrışmaqka. yumşanmaq. gəvşəmək. (# çıqrışmaq: çuqrışmaq. bərkişmək. sərtləşmək).

çıl : cınqıra, səsə gənəl ad.

çılamaq : sulamaq. tərlətmək.

çılanmaq : çılqanmaq. çilənmək. nəmlənmək. tərləmək.

çılaşmaqka: çılqaşmaq. ıslaşmaq. sulaşmaq.

çılatmaqka : çıylatmaq. ıslatırmaq. tərlətmək.

çıldamaq : ( d < > r) çılramaqka. çıldır çıldır edmək.

çıldaq : tumal. çildəkka. çiban.

çıldır çıldır: - çıldır çıldır edmək. çıldamaq ( d < > r) çılramaqka.

çıldırma6: tümrüqka. dümrük. qaval. dəf.

çılınmaq: cılızlamaq. çalınmaqka. zayıflamaq.

çılpaq : suçul. lüt.

çılqın : təlvəka. dəli. təlü.

çılramaq: ( r < > d) çıldamaqka çıldır çıldır edmək. çılqırmaq.

çılratmaqka: çılqıtmaq. çığratmaq. çığıl çığıl ettirmək. səsləndirmək.

çımquqlanmaq: qoğculuq, dediqoduculuq edmək.

çınar : çarun. çünükka. şünük. çilnük.

çınarmaq: çınğarmaq. araştırmaq. təhqiq edmək.

çınaxsıka: naxışlı bir çln ipəklis. çıxansı. çıxşansı.

çınçara : çınçarqaka. sərçə.

çındışmaq : çandışmaqka. birbirinə sərtləşmək. birbirindən qaçınmaq. çəkinmək.

çındurturmaq: çanturmaqka. caydırmaq. münsərif edmək.

çınıl çınıl: bir şeyin çinqil çinqil səs çıxarması.

çınıqmaqka: gərçəkmək. doğruımaq. doğurmaq. təhəqqüq tapmaq. - söz çınıqdı.

çınka : bax > çin.

çınlamaqka : 1. sınğılamaqka. çınqılamq. zınqıldamaq. zingildəmək. - qulağın sınğıladı. 2. araştırmaq. təhqiq edmək.

çınlatmaq : doğrutmaq. gərçəkləştirmək. təsdiq ettirmək.

çınqar : çınqıraqka. çınraqsırıf. sərik. sərin. açıq. ulus.

çınqıraq: qonğraquka. qonraq. tonquraq. çan. zəng. naqus.

çınqıraqka: çınraq. çınqar. sırıf. sərik. sərin. açıq. ulus.

çınramaq : çınlamaq.

çınraq : çınqıraqka. çınqar. sırıf. sərik. sərin. açıq. ulus. - çınqıraq ün: saf səs.

çınratmaq : çınlatmaq.

çıp : cimka. çim. - çıp ıslaq paltar: çim öl ton.

çıpçalıq : çıpıçlaqka. çapaçlıq. çapçılıq. suçluluq. yazqılıq. günahkarlıq.

çıpıç : çapaç. çıpça. çapçı. zalim.

çıpıçlaqka : çapaçlıq. çıpçalıq. çapçılıq. suçluluq. yazıqlıq. günahkarlıq.

çıpıqan : ənnap. gövdədə çıxan çiban.

çıpka : çıbıq. çubuq. incə yumuşaq dal.

çıplaq : yalındaqka.

çıpqan : 1. ənnap. 2. çiban. çıpıqan.

çıq çıq : çıx çıx. çilik çilikka. çiq çiq. oğlağı çağırmaq üçün kullanılan bir söz.

çıq : <> çiq.

çıqan : 1. çıqayka. yoxsul. - qırx ilə tək, bəy çığay düzlənür. - yarmaq ülət çıqaya: para çatdır yoxsula. 2. yiğən. xala, təyzə oğlu.

çıqansı: : çıxansı. naxışlı bir çin ipəklisi.

çıqar : çıxar. təng. dəng. qabilliyət. zərfiyyət.

çıqarlı : çıxarlı. atımka. atımllı. bəcərikli.

Yüklə 8,02 Mb.

Dostları ilə paylaş:
1   ...   9   10   11   12   13   14   15   16   ...   66




Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©muhaz.org 2024
rəhbərliyinə müraciət

gir | qeydiyyatdan keç
    Ana səhifə


yükləyin