Summa caietana de pctis Et noui testamẽti iẽtacula



Yüklə 5.7 Mb.
səhifə60/100
tarix14.08.2018
ölçüsü5.7 Mb.
1   ...   56   57   58   59   60   61   62   63   ...   100
IN Futurum nullus ex pro fessoribus alicuius

ex ordinibus mendicantium quorũcun

ĩ aliquẽ monasticũ ordinẽ (tam sancti bñdicti

ꝗ̈ cistertieñ. camalduleñ, vallis vmbrose/canōi=

corum regularium sancti aug. vel aliorum mo<-P>

@@0@

@@1@Excōmunicatio. 111

<-P>nasticorum ordinum) carthusiensium duntaxat excepto/ possit

aut debeat per quẽcun recipi vel admitti virtute alicuius licen

tie vel indulti abs sedis apostolice licentia speciali sub dictis

penis (scilicet excommunicationis late sentẽtie reseruate pape)

quas tam recipientes ꝗ̈ recepti ipso facto incurrant. Et nihilomi

nus secus facta non teneant ipso iure. Martinus. v. in extraua.

viam ambitiose.

Canonis Istius materia est ambitiosus seu mollis tran

situs de religione ad religionem. Et quo ad

personas est particularis: quia ligat solos mendicantes & mona

chos, exceptis carthusiensibus. Quo ad actiōes ligat duas, recipi

& recipere: hoc est transitum mendicantium ad religionem

monachalem/excepta carthusiensi, & receptionem eorundem.

Ita ꝙ recipientes & recepti sunt excōicati. Et est papalis.

In eos qui bona ecclesiastica alienant / & illos qui ipsa



alienata recipiunt. Ca. lxxv.

OMnium Rerum & bonorum eccle=

siasticorũ alienationẽ/omne

pactum per quod ipsorum dominiũ trāsfertur/

concessionem/hypothecam/locationem & con

ductionem vltra triennium/ necnon infeudatio

nem vel contractum emphiteoticum (preterꝗ̈ in casibus a iure

permissis, aut de rebus & bonis in emphiteosim ab antiquo con

cedi solitis/& tunc ecclesiarum euidente vtilitate, ac de fructi=

bus & bonis que seruando seruari non possunt pro instantis

temporis exigentia) hac perpetuo valitura cōstitutione presenti

fieri prohibemus. Siquis autem contra huius nostre prohibitio=

nis seriem de bonis eisdem quicꝗ̈ alienare p̃sumpserit, alienatio/

hypotheca/cōcessio/locatio/cōductio & infeudatio huiusmodi/

nullius sint momenti: & tam qui alienat / ꝗ̈ is qui alienatas res

& bona predicta receperit, sententiam excōicationis incurrat.<-P>

@@0@

@@1@Excōmunicatio.

<-P>Paulus. ij. in extraua. ambitiose.

Canonis Istius materia est sacrilegium circa aliena=

tionem rerum ecclesie. Et quo ad personas ex

communicatio est vniuersalis. Quo ad actiones/ due in genere

ponuntur. Prima est alienare. Secunda est alienata recipere

contra constitutionem hanc.

Vbi nota duo. Primo tres casus explicite in hac constitutione



concedi/ seu non prohiberi. Primus est locationis & conductio

nis in fra triennium. Secundus est emphiteosis habens tres con

ditiones: scilicet in casibus a iure permissis/& de bonis solitis ab

antiquo dari in emphiteosim/& cum euidenti ecclesie vtilitate.

Tertius est alienationis fructuum qui seruando seruari non

possunt: vt frumentum/vinum & huiusmodi. In his. n. tribus

casibus nulla incurritur excommunicatio secundum tutiorem

sensum huius decretalis.Nota secundo/ꝙ quia hec decretalis

non est recepta vbi/& alicubi videtur recepta nō totaliter sed

quo ad aliquid, ideo vbi non est recepta/ & similiter quantum

ad illud in quo alicubi non est recepta/neminem damnes: eo ꝙ

nisi consensu vtentium lex fuerit firmata/ pro non lege habe{t$}.

Esto ergo cautus confessor / vt scias consuetudinem patrie quo

ad hoc. scies autem illam a curia episcopali.Nota quo ꝙ in

rebus immobilibus minimis non reputatur paulinam hanc ha=

bere locum. Et est ep̃alis.

In sacerdotem officiũ vicecomitis aut prepositi secularis



habentem/ & post monitionem emẽdare nolentẽ. Ca. lxxvi.

INhibemus Sub interminatione ana=

thematis nequis sacerdos

officium habeat vicecomitis aut prepositi secula

ris. Siquis autem cōtra hec venire presumpserit/

& commonitus emendare noluerit, excōicationi

subiaceat. extra. ne cle. vel mo. ca. clericis.

Canonis Istius materia est quoddam sacrilegiũ, que

per indecens officium / sacerdotio iniuriam<-P>


@@0@

@@1@Excōmunicatio. 112



<-P>facit ipse sacerdos. Et quo ad personas/soli sacerdotes excommu

nicantur. Quantum ad actiones/due simul iuncte excōicationi

subijciuntur. Prima est hr̃e officiũ vicecomitis aut prepositi se

cularis. Secunda est post monitionẽ nolle emendare. He. n. due

actiones si simul cōcurrant in sacerdote / excōmunicationi ip̃m

subijciunt.Aduertāt hic p̃lati qui sunt regno℟ gubernatores

seu vicereges: qm̃ appellatione prepositi secularis / omnis hmōi

presidentia iurisdictionem habens secularem venire videtur. Et

hoc intellige qñ hmōi prepositura est aduenticia ꝑsone. nam si

est annexa vel etiā de nouo annecteretur ecclesiastice dignitati

(vt cōtingit in ep̃is hñtibus vtran iurisdictionem) nō habet



locum hic canon. Et similiter siquis dominus temporalis effice=

retur sacerdos/non propterea perdit dominium suum seculare:

sed potest illud exercere / quemadmodum ep̃s habens vtran

iurisdictionem. Secus autem esset/siquis habens officium vice=

comitis aut secularis prepositi (puta potestatis aut hmōi) fieret

pbr̃: quia non potest retinere officium illud: quoniam inhibetur

sacerdoti habere hmōi officium. Et est ep̃alis.

In confessores qui in. xij. casibus hic enumeratis & gene



raliter in casibus bulle cene domini quenꝗ̈ absoluere aut

quattuor excepta vota commutare attentant. Ca lxxvij.



Dostları ilə paylaş:
1   ...   56   57   58   59   60   61   62   63   ...   100


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©muhaz.org 2017
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə