[]



Yüklə 50,1 Mb.
səhifə154/244
tarix11.02.2020
ölçüsü50,1 Mb.
1   ...   150   151   152   153   154   155   156   157   ...   244
ə etdi: O sizi çox sevir, çox sevir! Yolda

elə ancaq sizdən danışırdı: Ata, o, xoşagəlimdir, mərhəmətlidir, deyilmi? O, məndən danışırmı? DArtua

çəsində P norama pasajına qədər mənə lər danışmadı! O, çoxdan bəri mənə ürək sözünü demirdi! Bu səhər mən xoşbəxt idim, qocağımı belə unutmuşdum, quş lələyi kimi yüngülləşmişdim! Min franmənə verdiyinizi söylədim. Ah, mənim sevimli qızım! Onun nə qədər mütəəssir olduğunu görsəydiniz! Gözləri yaşarmışdı!
Nəhayət, Rastinyakın yerindən tərpənmədiyini görən Qorio ata səbir edə bilmədi:
Buxarının üstündəki nədir? deyə soruşdu.
Ejen tamam pərişan halda, küt nəzərlə qonşusuna baxırdı. Votrenin sözlərinə gö hərə təyin edilmiş

bu duel, onun ən müddəs arzularının həyata keçməsi ilə elə bir ziddiyyət təşkil edirdi ki, onun üçün hər şey qorxunc yuxuya nzəyirdi. O, buxarıya doğru baxdı, buxarının üstündəki rdnc futlyarı gör, onu açıb, içində bir vərəq kağız, altında isə Breq t saatı olduğunu gör. Vərəqdə bu sözlər yazılmışdı:
Mən istəyirəm ki, siz həmişə məni şünəsiniz, çünki... Delfina.

Son sözlər, ehtimal ki, münasibətlərindəki bir hadisəyə işarə edirdi. Ejenin qəlbi riqtlə çırpındı. Saatın qızıl qapağının içində Rastinyak gerbi mina ilə işlənmişdi. Bu qiymətli və arzulanan şey, bu ncir, bu açar, bu forma və nəqşlər onun vqünü oxşayırdı. Qorio ata fərəh için idi. Delfinanın hədiyyəsinin Ejeni nə qədər sevindirdiyini və heyran qoyduğunu qızına danışmağı, əlbəttə, d etmişdi. Bundan bqa, bu gənc qəlblərin şadlığında o da iştirak edirdi, üçüncü şəxs olsa da, bqaları kimi onun da xoşbəxt olduğu duyulurdu. O, Ejeni bir insan kimi, həm qızını xoşbəxt etdiyi gö sevirdi.
Bu axşam Delfinanın yanına gedərsiniz: o, sizin yolunuzu gözləyir. Elzas kötüyü bu axşam öz rəqqasəsinin yanında olacaqdır. Vəkilim əhvalatı olduğu kimi ona başa saldığı zaman, onun səfeh baxışlarını görsəydiniz! Hələ bir qızıma pərəstiş etdiyini söyləməyə cəsarət edir!
Mən qızıma barmağını belə vurmağa qoymaram, mən onu özüm ölrərəm! O, dərindən bir ah çəkdi. – Delfinam onun... yox, yox, elə bu fikir məni cinayətə vadar edər, ancaq buna adam ölrmək deməzlər, o ki donuz gövli bir öküz bıdır. Yaxş

Yüklə 50,1 Mb.

Dostları ilə paylaş:
1   ...   150   151   152   153   154   155   156   157   ...   244




Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©muhaz.org 2020
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə