Təbii ki, bu nisbət
nə qədər böyük olarsa, massivin fiziki
xüsusiyyətləri həmin süxur monolitləri ilə müqayisədə kəskin
fərqlənəcəkdir;
2) çatların paylanması və istiqamətinin təyini. Çatların
nizamsız paylanması fiziki sahələrdə az təhrif
olunur ki, onun
da köməyi ilə tədqiqat aparılır;
3) çatları dolduran maddənin xarakteri. Çatları dolduran
maddələrdən ən geniş yayılan hava, su, gil, qum, qırıntı
materialları, kvars, kalsitdir. Çox hallarda müxtəlif mənşəli
çatları dolduran maddələrin uzlaşması ilə rastlaşır-lar. Onların
say nisbəti çat süxurlarının fiziki xüsusiyyət-lərinə həlledici
təsir göstərir.
Çatlardakı suyun və havanın miqdarından asılı olaraq,
müqavimət ya azalır, ya da artır. Ona görə də çat süxurları üçün
müqavimətin yeraltı sular səviyyəsindən aşağı olması
xarakterdir. Bununla belə, dərinlik artdıqca, yəni az çatlı
süxurların inkişaf zonasına keçdikcə müqavimət artır.
Digər
tərəfdən, az dərinliklərdə rast gələn dördüncü dövr örtüyü və
ana süxurların aşınan üst layı hesabına bir qədər də azalmış
müqavimət müşahidə olunur. Nəticədə zondlama əyriləri daha
mürəkkəb forma alır (şək. 9).
Beləliklə, yüksək çatlı süxurlarda yeraltı suların yatım
dərinliyinin və açıq çatlılığın kəsildiyi səviyyənin təyini
mümkündür. Bu halda zondlamanın
daha xarakterik əyriləri
müşahidə olunur (şək. 9). Şəkil 10 – da həmin rayonda, lakin
46
çat zonalarından kənarda aparılmış zondlamanın əyrisi
göstərilmişdir. Bu əyrilərin müqayisəsi göstərir ki,
intensiv çat
sahəsində yeraltı sular şaquli kəsilişdə yaxşı əks olunan
müqavimət minimumu ilə özünü biruzə verir. Çat süxurlarında
yeraltı suların yatım dərinliyinin təyini yalnız o halda
mümkündür ki, həmin süxurlar ya yer səthinə çıxsın, ya da
kifayət qalınlıqlı müasir çöküntülərlə örtülmüş olsun.
Dostları ilə paylaş: