Iacôbus -I



Yüklə 0,72 Mb.
səhifə1/9
tarix18.04.2018
ölçüsü0,72 Mb.
#48684
  1   2   3   4   5   6   7   8   9

LEXICON – I –
ibridismo hybridismus, i, m; ambiguĭtas, atis, f.; mixtūra genĕris (Badellino); genus mixtum

ibrido 1 diversus, a – um; hybrĭdus –a –um; 2 hybrĭdum, i n.

ibridologia hybridologǐa ae, f. Syn: de hybridis doctrina.

ibseniano Ibseniānus, a, um; √Henrīcus Ibsen, poëta Norvegiensis.

icasticità locutĭo icastĭca, f. Syn: perspicuĭtas.

icastico icastĭcus, a, um; √Graec. ei))kastiko/j = ut imago picta accurātus. Syn: perspicuus.

iceberg natans mons glacialis, m; cfr Lat, 35,1987, 113: ~ ~ glaciātus; ~ moles glaciata (Bacci); glacialis mons vagans.

iceboat navis glacifraga, ae f; cfr Lat, 25, 1977, 202.

icnografia ichnographǐa ae, f.; √Graec i)/xnoj = vestigĭum et gra/fw scribo, delineo.

icnografico ichnographĭcus, a, um.

icnografo ichnographus, i, m.

icona icon, onis, f. Syn: sacra icon; imago sacrata, ae f; ~ sancta.

iconoclasta iconoclasta, ae, m e f. Syn: eversor sacrārum iconum; iconomachus, a, um.

iconoclastìa sacrārum iconum eversĭo, f. Syn: iconomachĭa –ae f.

iconoclàstico iconoclastĭcus, a, um.

iconogràfico iconographĭcus, a, um. Syn: ad imagines describendas pertinens.

iconògrafo 1 sacrārum imagĭnum descriptor, toris, m. Syn: iconographus, i, m. 2 machina transcriptorĭa f.

iconolatra 1 cultor imagĭnum, m. 2 imagĭnum adorātor, m. Syn: iconolatra, ae, m e f.

iconolatrìa 1 cultus imagĭnum, m. 2 imagĭnum adoratĭo, f. Syn: iconolatrǐa ae f; √Graec.ei)kw/n = imago e latrei/a = adoratĭo.

iconologia imagĭnum interpretatĭo, f (Bacci). Syn: imagĭnum perquisitĭo; iconologǐa ae f.

iconologista imagĭnum interpres, m (Bacci). Syn: iconolǒgus, i m; √Graec. ei)kw/n = imago e lo/goj = ratĭo.



iconoscopio iconoscopĭum, ii, n.

iconostasi iconostasis, is, f; √Graec. ei))kw/n = imago et sta/sij = actus standi vel id quod stat.

iconoteca iconotheca, ae, f. Syn: iconum collectĭo; collectus sacrārum imagĭnum.

ictus ictus, us, m..

Id. Idus


idcirco

idea 1 idea, ae, f (phil). 2 mentis notĭo, f. Syn: conceptus; notitĭa, ae f; ratĭo. 3 inventum, i, n; ~ repentinum. Syn: lumen; cogitatĭo fulminea. 4 praesagĭum, ii, n. Syn: praesensĭo; anĭmi divinatĭo. 5 inceptum, i, n. 6 consilĭum, ii, n. 7 opinĭo vana, f. Syn: cogitatĭo irrĭta | opinĭo, onis f.| notĭo, onis f.| visĭo, onis f.| specĭes, ei f.| forma, ae f.| specĭmen, ĭnis n | ~ centrale definitĭo potĭor | ~ di notĭo | sententǐa ae f | farsi un’ ~ animo concipere notiōnem alicuĭus rei | esporre la propria ~ sententĭam aperire | cambiare ~ sententĭam mutare

ideabile cogitabĭlis, e.

ideale 1 optĭmus, a, um. Syn: omni puncto perfectus; optĭmus expletusque. 2 emendātus, a, um. 3 commenticĭus, a, um. Syn: inanis; somnĭo somniātus. 4 ipsum optĭmum, n. Syn: praeclara forma, ae f; eximĭa ~ forma, ae f; optimi. 5 exemplar, aris, n. Syn: forma emendata. 6 sommum, ii, n. Syn: ficta specĭes. | proposĭtum, i n | excellens forma | optĭmum, pulcherrĭmus forma, optĭma forma | egregĭa proposĭta | evangelĭco optĭma specĭes evangelĭca | specĭmen optĭmum | orientamento, necessarĭam directiōnem optĭmam | omnĭbus numĕris absolutus, perfecta et absoluta | praeclara specie | ~ così elevato officĭa tam praecelsa | optima (eximǐa perfecta) specĭes, specĭes et forma | senza, i fatuus



idealismo idealismus, i, m.

idealista 1 idealista, ae, m (phil). 2 homo sublīmis, m. Syn: ~ magnanĭmus; caput ingenuum nobileque. 3 vaticinātor, oris, m. Syn: somnĭans; insānus; sententĭis insanĭens ; qui specĭes tantum amplexat

idealistico 1 idealistĭcus, a, um. Syn: ex ideis argumentātus. 2 sublīmis, e. Syn: magnanĭmus; innocens; sui immemor; ingenuus; candĭdus. 3 somnĭans.

idealità 1 exemplaris dignĭtas, f. Syn: summa exempli perfectĭo. 2 mundus exemplōrum, m. 3 vigor anĭmi, m. 4 summus finis, m. Syn: supremum quo tendĭmus; maxĭma et absoluta glorĭa.

idealizzare aliquid animo tantum videre | aliquid absolutum et perfectum sibi animo fingo, is –ere | ~ meglio sapientissime excogitātus | aliquid perfectum pulcherrimumque cogitatiōne facere

idealizzare in pulchrĭus interpretor.

idealizzazione in pulchrĭus interpretatĭo, f.

idealmente 1 mente tantum. Syn: mente cogitationeque (Bacci); sola notiōne. 2 optime. Syn: perfecte; explete; modo inexsuperabĭli.

idealmente cogitatiōne et mente

ideare commentor, ari. Syn: consulte invenĭo; excogĭto; anĭmo fabrĭcor; aniĭmo fingo; consilĭo efformo.

ideare invenĭo, is, ire; animo (mente) fingo, is, ere

ideativo intellectualis, e; idealis intellectualisque.

ideatore commentātor, oris, m. Syn: excogitātor; faber anĭmo; rerum inventor; anĭmo fictor (Chiesa).

ideazione excogitatĭo, onis, f. Syn: ratiōnum inventĭo; facultas commentandi; consiliōrum efformatĭo.

identicità identĭtas, atis, f. Syn: perfectissima aequalĭtas.

identico vere idem. Syn: identĭcus. E.g. relatĭo identĭca [quoad adi « identĭcum » cfr identĭtas].

identificabile certe recognoscibĭlis. Syn: ut idem cognoscibĭlis; clare cogitabĭlis.

identificare adaequo –are | aequo –are | aequo cum | dum seipsum idem ac fratres... esse voluit | idem esse dicebant | comprobare | habeor idem | ~ con la persona induĭmus personam | ~rsi contineri | evadit

identificare 1 certe agnosco. 2 idem facĭo. Syn: aequo; pro eodem duco.

identificazione certa agnitĭo, f. Syn: unīus eiusdemque cognitĭo; unīus cum eodem comparatĭo; clara cogitatĭo.

identificazione [identificatĭo, onis f], aequatĭo, onis f

identikit 1 sontis adumbrata imago, f. 2 exemplum typicum, n (transl).

identità identĭtas, atis, f; cfr MAR. VICTORIN., adv. Arrium, 1, 48; 1, 59; Ps. VIGIL. THAPS., trin., 10; peculiaris sua proprietas; carta d'- → tessera d'identità;

ideocratismo ideocratismus, i, m. Syn: nimĭa conceptuum potentĭa, ae f; nimĭum imperĭum notiōnum.



ideocrazia ideocratǐa ae, f. Syn: notiōnum dominatĭo; ideārum prorsus imperĭum.

ideografia ideographǐa ae, f; √Graec. i)de/a = mentis notĭo et grafi/a = scriptūra. Syn: scriptūra a notionibus [dicitur in logica].

ideografico ideographĭcus, a, um. Syn: ad scriptūrae notiōnem spectans.

ideogramma ideogramma, ǎtis, n. Syn: nota ideographĭca.

ideologia 1 ideologǐa ae, f; √Graec. i)de/a = conceptus anǐmi et lo/goj = sermo, inquisitǐo, habĭta ratĭo. Syn: forma cogitandi; doctrinae ratĭo. 2 cogitatiōnum descriptĭo, f. Syn: doctrina de mentis notionǐbus | doctrina, ae f; opinatiōnes, um fpl.

ideologico 1 ideologǐcus, a, um. Syn: ad notiōnes pertinens. 2 a describendis cogitationǐbus; nucleo - nucleus, i, m doctrinae; indolis ideologǐcae; a priori sententǐae, a priori captae; -i opiniōnum



ideologismo ideologismus, i, m.

ideologista ideologista, ae, m.

ideologizzati certa quadam doctrina permeati

ideologo 1 ideolǒgus, i, m. Syn: notiōnum studiosus; defensor inanis doctrinae. 2 descriptor cogitatiōnum, m.

idilliaco bucolǐcus, a, um. Syn: cum pace remotissǐmus; simplicitate praedtus.

idillico 1 serenus, a, um. Syn: amoenus quietusque; cum tranquillitate amoenus; suavissǐmae simplicitatis plenus (Chiesa). 2 amatorǐus, a, um.

idillico idyllǐcus, a, um

idillio 1 idyllǐum, ii, n; √Graec. Ei)du/llion = parva forma, parvulus aspectus. Syn: carmen bucolǐcum; scaena bucolǐca, ae f; bucolǐca, ōrum, n pl. 2 loci amoenǐtas, f. syn: locōrum delicǐae; cum tranquillitate amoenĭtas. 3 amatǐo, onis, f.

idioma idioma, atis, n; √Graec. i)di/wma = proprietas. Syn: peculiaris dictĭo; locutĭo singularis; in sermone proprĭum; mos proprĭus dicendi; dialectus.

idiomatico idiomatǐcus, a, um. Syn: ad dictiōnem peculiarem attinens.

idiosincrasia 1 proprĭa corporis affectĭo, f (med). 2 idiosyncrasǐa, ae, f; √Graec. i)/dioj = proprĭus et sugkrasi/a = confusĭo, commixtĭo. Syn: anĭmus difficĭlis.

idiota 1 homo hebes, m. Syn: ~ bardus; ~ stolĭdus; ~ nullīus fere ingenĭi; idiota. 2 caput incultum, n. Syn: homo inerudītus; vir rudis; civis in stultitĭam barbariemque lapsus. 3 stolǐdus, a, um. Syn: mente imbecillus; hebes; tardus; stultus. 4 rudis, e. Syn: inerudītus; barbarus; rudis stupidusque. mente captus, a, um, vir stultissǐmus

idiotaggine ingenii hebetudo, f. Syn: stultitĭa.

idiozia 1 ingenĭum hebes, n. Syn: mens infirma, ae f; ~ imbecilla atque torpens; stultum et nullum ingenĭum. 2 stultitǐa ae, f. Syn: stulte actum; opus levitatis.

idolatra 1 idolōrum cultor, m. Syn: simulacrōrum adorātor (Chiesa); idololatres; √Graec. ei)dwla/trhj = simulacrōrum venerātor. 2 fervǐdus adorātor, m. Syn: amātor fervǐdus,

idolatrare 1 idola colo. Syn: simulacra adoro; inanes deos veneror. 2 fervǐde adoro (transl). Syn: ardenti amōre veneror; perdǐte amo.

idolatria 1 idololatrǐa, ae, f; cfr ThLL. Syn: idolōrum cultus; simulacrōrum adoratĭo. 2 amor vehĕmens, m.

idolatrico idololatrǐcus, a, um.

idoleggiamento ad sidera elatĭo, f. Syn: insana admiratĭo; amoris insanĭa.

idoleggiare ad sidera extollo. Syn: insane admiror; amōre insanĭo.

idolo 1 idolum, i, n; idolĭum; √Graec. ei)dwlon = effigĭes, simulacrum. 2 delicĭae, ārum, f pl. Syn: amor; deliciolae; il nostro ~ nostri amores

idoneità idoneǐtas, atis, f (ThLL). Syn: habilǐtas; facultas, habilǐtas, ingenĭum aptum

idoneo aptus, a, um; mezzi apta subsidĭa

idracido acǐdum hydrogenĭi, n.

idrante 1 fistula hydraulǐca, f. 2.

idrargirismo venenosa infectĭo mercurialis, f. Syn: aegritudo ex mercurĭo; morbus ex hydrargyro.

idrargirosi morbus mercurialis, m. Syn: hydrargyrosis.

idrartro hydrarthrum, i, n; hydrarthron, i, n; √Graec. u(/dwr = aqua et to\ a)/rqron artus. Syn: artus hydropǐcus.

idrartrosi hydrarthrosis, is, f; √Graec. u(/dwr = aqua et = a)/rqrwsij artuum inflammatĭo. Syn: arthrosis hydropǐca.

idratante hydrata gignens. Syn: hydrata elaborans; hydrata efficiens; humectans. E.g. ceroma humectans.

idratare hydrātum gigno. Syn: hydrata elaboro; hydrātum facĭo; hydrata efficĭo; humecto.

idratazione hydrati elaboratĭo, f. Syn: partus hydratōrum.



idrato hydrātum, i, n.

idraulica disciplīna hydraulica, f. Syn: de fluxǐbus doctrina, ae f; doctrina de liquidōrum aequitate ac motione; ars hydraulica, ae, f; ars ducendae aquae.

idraulico 1 hydraulĭcus, i, m; hydraulĭcus, a, um; faber, ri, m hydraulĭcus

idria situla, ae, f. Syn: hydrĭa, ae f; hama.

idrico hydrĭcus, a, um. Syn: vi aquae actus (Chiesa).

idrobiologico hydrobiologĭcus, a, um.

idrocarburi

idrocarburo hydrogenanthrax, acis, m; hydrocarboneum, i n. (chem); √Graec. rec. u(dragona/nqrac = res, quae ex hydrogenĭo et carbonĭo coalescit [hydrogenĭum est vox usu iam recepta, ae f; anthrax, verbum e Graeco receptum, carbonem significat; cfr CASSIOD., hist., 7, 9; HIER, epist., 60, 15; EUTR., 10, 18; AMMIAN., 25, 10, 13],

idrocefalia hydrocephalǐa ae, f; √Graec. u(/dwr = aqua et kefalh/ = caput. Syn: cerebrum aquosum; hydrocephalica affectĭo.

idrocefalico hydrocephalĭcus, a, um [« cephalĭcus » legitur in Celso 5, 19, 7]. Syn: hydrocephalĭa affectus.

idrocefalo hydrocephălus, i, m; SORAN., p. 93, 5: « quaerendum est ne forte hydrocephălus sit infans ». Syn: hydrocephalĭcus morbus.

idrocinetico hydrocinetĭcus, a, um; ; √Graec. u(/dwr = aqua et kinhtiko/j = concĭtans.



idrocoltura hydrocultūra, ae, f. Syn: cultūra (cultus) in aqua.

idrocorsa hydroplanum cursorĭum, n. Syn: ~ celere ad certamĭna aptum.

idrodinamica hydrodynamĭca ars, f; √Graec. u(/dwr = aqua et du/namij = vis. Syn: hydrodinamica doctrina, ae f; ~ disciplīna.

idrodinamico hydrodynamĭcus, a, um [cfr ‘ dynamice ‘ apud FULG, myth, 3, 10].

idroelettrico hydroelectrĭcus, a, um; √Graec. u(/dwr = aqua et h)/lektron ~ electrum. E.g. vis hydroelectrica, ae f; machinamentum hydroelectricum; instrumentum ~ .

idroestrattore hydroextractorĭum, ii, n; PLIN., nal, 24, 87: «vulgaris harundo extractorĭam vim habet». Syn: humōrum instrumentum extractorĭum.

idrofilo hydrophĭlus, a, um; √Graec. u(/dwr = aqua et fi/loj = amans. Syn: bibulus.

idrofobia hydrophobǐa ae, f; √Graec. u(drofobi/a = aquae horror. Syn: rabĭes; taedĭum potus.

idrofobo hydrophŏbus, a, um; √Graec. u(drofo/boj PLIN., nat., 29, 99: «est limus salivac sub lingua rabiosi canis, qui datus in potu fieri hydrophobos non patitur». Syn: hydrophobĭcus; CAEL. AUR., acut., 3, 9, 99: « ... hydrophobicam passiōnem »; aquifuga.

idrofonista rei hydrophonĭcae minister, m.

idrofono hydrophonum, i, n; hydrophonĭum; √Graec. u(/dwr = aqua et fwnh/ = vox. Syn: subaquaneōrum sonōrum instrumentum exceptorĭum (perceptorĭum).

idroforo hydrophŏrus, a, um; √Graec. u(drofo/roj, = aquam ferens. Syn: aquārum convectorĭum instrumentum.

idrofugo aqua impenetrabĭlis. Syn: hydroexpulsorĭus; hydrofŭgus.

idrogenato hydrogenĭo temperātus (part et adi).

idrogenazione hydrogenĭo temperatĭo, f.

idrogeno hydrogĕnum, i, n; hydrogenĭum.

idrogeologia hydrogeologǐa ae, f; √Graec. u(/dwr = aqua, gh= = terra et lo/goj = ratĭo. Syn: aquārum natūrae doctrina, ae f; ~  ) investigatĭo.

idrografia hydrographĭa ae, f; √Graec. u(/dwr = aqua, et gra/fw = scribo. Syn: aquārum descriptĭo; res hydrologĭcae, f pl.

idrografico hydrographĭcus, a, um.

idrografo hydrogrăphum, i, n. Syn: aquārum instrumentum descriptorĭum.

idrolisi hydrolysis, is, f; √Graec. u(/dwr = aqua, et lu/sij = solutĭo. Syn: solutĭo per aquam.

idrolitico hydrolytĭcus, a, um. E.g. hydrolitĭca via, ae f; ~ ratĭo.

idrolizzare 1 hydrolysi curo. 2 hydrolysi tracto. Syn: ~ scindo.

idrologia hydrologǐa ae, f; √Graec. u(/dwr = aqua, et et lo/goj = ratĭo. Syn: de aquis doctrina.

idrologico hydrologĭcus, a, um.

idrologo hydrolŏgus, i, m. Syn: hydrologĭae perītus doctor.

idromassaggio hydrofricatĭo, onis, f. Syn: hydrotractatĭo.

idromele hydromĕli, ĭtis, n; PLIN., nat., 1, 14, 20: «hydromĕli sive apomĕli sive melicraton »; hydromel, ellis, n; GLOSS., Ill, 566, 21: «hydromelle id est et mel mixtum ». Syn: mulsum.

idrometallurgia hydrometallurgĭa ae, f; √Graec. u(/dwr = aqua, et metallourge/w = metalla exerceo.

idrometria hydrometria ae, f; √Graec. u(/dwr = aqua et me/tron = mensūra. Syn: aquae metiendae doctrina, ae f; ~ ~ disciplīna, ae f; ~ ~ ars.

idrometrico hydrometrĭcus, a, um.

idrometro hydrometrum, i, n; √Graec. u(/dwr = aqua, et me/tron = mensūra. Syn: aquae libramenti index.

idrometrografo hydrometrogrăphum, i, n; √Graec. u(/dwr = aqua, et me/tron = mensūra et grafei=on = instrumentum scriptorĭum.

idropico hydropĭcus, a, um; √Graec. u(/drwpiko/j ; HOR., epist., 2, 34: «si noles sanus curres hydropĭcus».

idropinico hydropinĭcus, a, um; √Graec. u(/dwr = aqua, et pi/nw = bibo. E.g. cura hydropinĭca.

idropinoterapia hydropinotherapĭa ae, f; √Graec. u(/dwr = aqua, et pi/nw = bibo et qerapei/a = cura. Syn: aquis medicatis cura.

idropisia hydrops, opis, m; √Graec. u(/drwy; HOR., carm., 2, 2, 13: «Crescit indulgens sibi dirus hydrops - nec sitim pellit»; hydropĭsis, is, f; cfr PLIN., nat., 24, 86. Syn: languor aquosus.

idroplano hydroplănum, i n.

idrorepellente aquae depulsorĭus (subst et adi). Syn: aquam repellens, aquifŭgus; aqua impenetrabĭlis.

idroscalo hydroplanōrum portus, m.

idrosci narta aquatĭca, f.

idrosciatore aquatĭcus nartātor, m.

idroscivolante hydroplănum aquam lambens, n. Syn: ad superficĭem aquae currens.

idroscivolo tabŭla in aquam devexa, f. Syn: ~ in aquam declivis; ~ in aquam inclinata.

idroscopio hydroscopĭum, ii, n; √Graec. u(/dwr = aqua, et skope/w = indago. Syn: speculatorĭum aquārum instrumentum.

idrosfera hydrosphaera, ae, f; √Graec. u(/dwr = aqua, et sfai=ra = sphaera. Syn: aquārum globus.

idrosfera hydrosphaera, ae f.

idrosilurante hydroplănum silūros emittens n. Syn: ~ ad ignivoma missilĭa iactanda aptum.



idrosolfito hydrosulfurātus sal, m.

idrosolubile in aqua solubĭlis.

idrossido. hydroxydum, i, n; √Graec. u(/dwr = aqua, et ocu/ = acidum

idrostatica doctrina hydrostatĭca, f; √Graec. u(/dwr = aqua et statikh/ (i(/sthmi) = libramentum. Syn: hydrostatĭca ars; ~ ratĭo; de aquārum libramento doctrina, ae f; doctrina de liquōrum equilibritate; cfr CIC., nat. deor., 109.

idrostatico hydrostatĭcus, a, um.

idrostatico (livello) libramentum aquārum, n.

idrotecnica hydraulĭcae artis disciplīna, f; √Graec. u(/draulij; PLIN., nat., 7, 125: «hydraulĭcis organis repertis»; VITR., 9, 8, 4: « Ctesibĭus hydraulĭcas machĭnas primus instituit ». Syn: hydraulĭca doctrina, ae f; ~ ars.

idroterapia curatĭo aqualis, f. Syn: hydrotherapǐa, ae, f; √Graec. u(/dwr = aqua, et qerapei/a = cura, ae f; aquārum curatiōnes; de aquārum curatiōne ars; de ~ ~ disciplīna.

idroterapico hydrotherapĭcus, a, um. Syn: hydrotherapeutĭcus. E.g. hydrotherapĭcum medicamentum; aquae proprietatĭbus cura.

idrotermale hydrothermalis, e; √Graec. u(/dwr = aqua, et qermo/n = calor. Syn: aquārum calentĭum (fons).

idrotropismo ad umōres flexĭo, f.

idrovia iter aquatĭcum, n. Syn: per flumĭna via.

idrovolante hydroplănum, i, n; √Graec. u(/dwr = aqua, et plana/w = erro. Syn: volatilĭs navis; volatĭle navigĭum.

idrovora machĭna aquivŏra, f; Cfr EGGER, Serm. Lat. Hod., 119.

idrovoro aquivŏrus a, um. Syn: aquae bibŭlus; haustorĭus; exhaustorĭus.

iella sors inīqua, f. Syn: adversa fortūna, ae f; mala sors; casus adversus; adversa, n pl.

iena hyaena, ae f.

ierocratico hierocratĭcus, a, um [cfr eiusmodi composĭta: hieroceryx; hierophylax].

ierocrazia hierocratǐa ae, f; √Graec. i(ero/j = sacer et kra/toj = imperĭum. Syn: sacerdotāle imperĭum; sacerdōtum dominātus.

ierofania hierophanǐa ae, f; √Graec. i(ero/j = sacer et fai/nw = monstro; cfr HIERON., adv. Iovin., 1, 49, p. 282b. Syn: deōrum visĭo; ~ conspectus.

Iesuina, ae.

Iesus, u

igiene 1 valetudĭnis tuendae ars, f. Syn: salubrĭtas; valetudĭnis curatĭo; hygienĭca doctrīna, ae f; √Graec. u(gieino/j = saluber [« hygiene » in CIL, XIII, 2004; « hygĭa » apud MARCELL., med., 36, 49]. 2 munditǐa ae, f. Syn: in corpore curando diligentĭa, ae f; in ~ ~ accuratĭo; in ~ ~ sedulĭtas. 3. sanitarĭa res, hygiena, ae, f

igienico salutaris, e. Syn: salubris; saluber; emundātus; mundātus.

igienista salubritatis studiosus, m. Syn: ~ cultor; suae valetudĭnis observantissĭmus.

igloo, iglu casa glacĭe instructa, f.

Ignatĭus ii

ignitron fistula thermoionĭca, f; √Graec. Qermo/n = calor et i)w/n = iens. Syn: sipho thermoionĭcus; fluxus electrĭci corrector.

ignivomo ignivŏmus, a, um. Syn: ignis vomĭtor; SEN., epist., 88, 19: « Quid enim, oro, liberale habent isti ieiuni vomitores...? »; incendiarĭus.

ignobile ignobĭlis, e; turpis, e ; abiectus, a, um ; spurcus, a, um ; foedus, a, um

ignorante gente, multitūdo, inis f. imperīta, ae f; vulgus imperitōrum

ignora neglĭgit

igrografo hygrogrăphum, i, n; √Graec. u(gro/j = uvĭdus et grafei=on = stilus. Syn: humōris copĭae instrumentum descriptorĭum.

igrometria hygrometrǐa ae, f; √Graec. u(gro/j = uvĭdus et metri/a (te/xnh) = ars metiendi. Syn: de aëris umōre doctrīna.

igrometrico hygrometrĭcus, a, um.

igrometto hygromětrum, i, n; √Graec. u(gro/j = uvĭdus et me/tron = mensūra. Syn: umoris instrumentum metatorĭum; uligĭnis ~ ~.

igroscopico 1 hygroscopĭcus, a, um; √Graec. u(gro/j = uvĭdus et skope/w = indāgo. E.g. motus hygroscopĭcus. 2. umōris bibŭlus (adi).

igroscopio hygroscopĭum, ii, n; √Graec. u(gro/j = uvĭdus et et skope/w = indāgo. Syn: umoris instrumentum demonstratorĭum; uligĭnis ~ ~ .

igrostato hygrostatus, i, m. √Graec. u(gro/j = uvĭdus et i(/sthmi = sisto. Syn: instrumentum uligĭnis dispensatorĭum.

Ildefonsus Hildefonsus, i

illativo illatīvus, a, um; cfr PRISC., gramm., 111, 101, 6: « illatīvae coniunctiōnes ». Syn: probabĭlis; consĕquens; argumentum valens.

illazione inductĭo, ōnis f; consequentǐa, ae f.

illegale non legitĭmus. Syn: illegālis; cfr ThLL.

illegalità f. Syn: iniurĭa, ae f; iniustitǐa, ae f; vetitum; illegalĭtas, ātis [cfr ' illegalis ', ' illegaliter ', ThLL].

illegalmente vitĭo.

illeggibile parum perspicuus. Syn: ~ clarus; obscūrus; perplexus; incomprehensibĭlis.

illegittimità illegitimĭtas, atis, f [cfr illegitĭme GAIUS, inst., 1, 89]. Syn: iniustitĭa, ae f; res iniūsta; ~ contra legem; ~ legǐbus vetĭta, ae f; ~ non legitǐma.

illegittimo 1 legǐbus vetĭtus. Syn: non legitĭmus [si quid est contra leges]. 2 iniurĭus, a, um. Syn: iniūstus, a, um; illicĭtus [si quid est contra iustitĭam]. 3 spurĭus, a, um. Syn: nothus, a, um; insitīvus, a, um. 4 falsus, a, um. Syn: adulterīnus, a, um; apòcryphus, a, um; supposĭtus, a, um.

illetterato illitterātus, a, um

illiberale illiberālis, e

illiceità illicitūdo, ĭnis f.

illividirsi livĭdus fio

illogicità inconsequentǐa ae, f (cfr QUINT., inst., 8, 6, 50). Syn: ratiōni repugnantĭa, ae f; inscitĭa, ae f.

illogicamente absūrde

illogico ratiōni contrarĭus. Syn: non consectarĭus; haud consĕquens.

illudere lasciarsi, illūdit; non si lascia, non fallāci figmēnto illūdit

illuminante arbitram illuminātum esse;, anti significantes

illuminare illustro, as, are, illustrātus mf.5;, di fede quorum fides sit collustrata

illuminativo clarifĭcus, a, um. Syn: illucescens; illustrans.

illuminato 1 illuminātus, a, um. Syn: illustrātus, a, um; illustris, e. 2 cultus, a, um. Syn: erudītus, a, um. E.g. aetas excūlta, ae f; saecŭla erudīta. 3 moderātus, a, um. E.g. imperĭum moderātum. | sapientissĭmus, a, um

illuminazione

illuminismo Illuminīsmus, i, m. Syn: disciplīna a natūra et a ratiōne profecta, ae f; rationālis disciplīna a, ae f; illuminatiōnis doctrīna, ae f; ~ disciplīna, ae f; lumĭnum aetas.

illuminista rationālis disciplīnae cultor, m. Syn: lumĭnum doctrīnae cultor; ~ ~ studiōsus.

illuministico illuministĭcus, a, um. Syn: ad rationālem disciplīnam versus; rationāli disciplīna imbūtus.

illusione vana spes; mala fides; error, fallacǐa, falsa imago; mortale deceptĭo exitialis; non farsi ~, nihil prorsus deceptiōnis praetendo, is, ere SR 12

illusionismo praestigĭae, ārum, f pl; cfr PLAUT., Capt., 524. Syn: fallacĭa, ae f; dolus, i m; fucus, i, m.

illusionista praestigiātor, oris, m; SEN., epist., 45, 8: «praestigiatōrum acetabula et calculi in quibus me fallacǐa ipsa delectat». Syn: ventilātor; pilarǐus; cfr QUINT., inst., 10, 7, 11.

illusionistico praestigiosus, a, um. Syn: circulatorǐus; QUINT., inst., 10, 1, 8: «nobis … vim orandi, non circulatorĭam volubilitatem spectantibus » : cfr ibidem, 2, 4, 15.

illusivo pro re iucundĭor. E.g. spectaculum pro re iucundI4s. Syn: fallax; simulātus.

illusorio fallax, acis. Syn: falsus; speciosus; vanus, a, um; inanis.

illustrare explico, as, are

illustrativo explanatorĭus, a, um. Syn: interpretatorǐus; explicatorǐus; ad explicandum aptus.

illustrato 1 explanātus, a, um (part et adi). Syn: explicātus; illustrātus; enarrātus. 2 (imaginǐbus) ornātus (part et adi); ~ exornātus. Syn: ~ auctus; depictus. 3 illustrātus, a, um (transl). Syn: nobilitātus; celebrātus. Collustravit

illustrazione imago, ĭnis f; figūra, liber imaginǐbus exornātus.

illustre illustris, e; nobĭlis, e; clarus, a, um

imbacuccare os obvolvo; caput ~. Syn: os tego; ~ obtego.

imbaldanzito sublātus

imballaggio 1 mercĭum involucrum, n. Syn: ~ collectĭo; ~ compositĭo; ~ tegumentum. 2 merces in cistam (cistas) imposĭtae, f pl. Syn: merces in fasces (fasciculos) colligatae. 3 pretĭum involucri mercĭum, n.

imballare merces colligo. syn: ~ compono; ~ impono; ~ involvo, is, ere; ~ alligo; ~ colligo; merces in cistam (cistas) impono; ~ in fasces (fasciculos) colligo.




Yüklə 0,72 Mb.

Dostları ilə paylaş:
  1   2   3   4   5   6   7   8   9




Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©muhaz.org 2022
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə