77
Maşın kənd yoluna çıxanda kabinanı döyüb aşağı düşdü,
şoferdən xahiş etdi onu "Sosializm" kolxozuna gedən yolda
qoysun. Şofer könülsüz də olsa eşitdi. Asfaltda hərləyib onu
istədiyi yerdə düşürüncə şoferin cibinə bir təklik basdı, dil-
hüzur eləyib geri yola saldı. Təkliyə görə deyəsən razı qaldı
şofer. Üzünün təbəssümündən duydu Orxan.
Dünənki tarlanın içinə girincə ürəyi titrəyib əsməyə
ba
şladı, qəribə hisslər axışıb doldu içinə, qızışıb yanmağa
başladı üzü-gözü,dərisi. Özü də mat qalmışdı özünə. Axı bir
kolxozçu qız nəydi ondan ötrü belə həyəcan keçirirdi. Dünənki
çəkilliklər yanında yenə bir dəstə pambıqyığanlar tökülmüşdü.
"Görən Sürəyyagil deyillər" deyə düşündü. Yaxınlaşdıqca
həyəcanı artırdı. Ta görüncə yenə balaca uşaqlardı burdakılar,
ürəyinin təpməsi dayanmadı. Gözləriylə balacaların arasını
axtardı, gördü. Sürəyya yoxdu onların içində. Bunu bilincə də
eləbil boşaldı içi, buxarlanıb uçdu həyəcanı, quruca bir taxtaya
döndü sinəsi, duyğusuz, həyəcansız. Gəlib dünən yatdığı yerdə
oturub corablarına yapışmış pışpışıları təmizləməyə başladı.
Lap uzaqlarda, görünür yenə dünənki avrallar yığırdılar.
Sonradan sağa dönsə də Sürəyya dünən onlara doğru qaçmışdı.
Bəlkə elə yenə onların içindədi? Bəlkə durub yavaş-yavaş
onlara sarı getsin? Lakin lap tutalım getdi, gördü də Sürəyyanı,
nədeyəcək ona, necə yaxınlaşacaq bir belə yad adamın içində?
Vaz keçdi bu fikrindən. Şirin bir umudla bu tarla içində uzanıb
göylərə tamaşa etmək hamısından yaxşıdı. Lakin göylərə
baxmaqdan da doyunub ayağa durdu başını aşağı salıb
pambığını yığmağa başladı. Gözəl-gözəl umudlar, xəyallar
içində pambığını yığ, heç kəs də mane olmasın sənə, bu
ümidlərə, istəklərə düşmüş xəyallarının karvan-karvan gəlişinə-
gedişinə...
Dostları ilə paylaş: