Societatis iesv, segoviensis



Yüklə 14.73 Mb.
səhifə90/143
tarix14.08.2018
ölçüsü14.73 Mb.
1   ...   86   87   88   89   90   91   92   93   ...   143

certâ scientiâ, déque Apostolicæ potestatis ple-

nitudine, suam Constitutionem protulit, vt ipse

testatur. Habet ergo speciale pondus, vt ne-

queat illi, nisi per affectatam pertinaciam con-

trairi.


  334 Vrgent tamen; si tamen vrgere potestObiectio|ex eo quòd|clausula|exceptionis|à Pontifici-|bus non|apponatur.

qui tantùm vellicare contenderit veritatem. Si

ita est quòd Clemens, Paulus, Vrbanus, & alij,

Bullam quoad reseruata Religiosis nolunt suf-

fragari, cur in Bullâ ipsâ id ab ipsis non additum,

quo omnis quæstio tolleretur? Dum ergo non

additum, ex eo videtur fieri nolle eos à benefi-

cio Bullæ circa prædictum articulum excludere

Regulares. Ad quod dico Pontifices propter<-P>

@@0@

@@1@De Regijs prouentibus ex Cruciata. Vbi de Religiosis. 247

<-P>rationabilem aliquem respectum nolle BullæFit illi sa-|tis.

textum alterare, ex eo enim forsan offensionis ali-

quid Catholicis Regibus pararetur. Vel certè, si

offensio nulla in ipsis timeri possit, quod ego ar-

bitror, Pontifices tamen ab omni illius occasio-

ne prudenter temperare. Vnde cùm Pater Di-

dacus de Torres Villalpandus Peruuianæ Iesv

Prouinciæ Procurator cum Clemente Octauo

de hoc ageret, & supplicationem suam humiliter

proposuisset, respondit Pontifex sanè prudentis-

simus: Visne inter me, & Regem Hispaniæ rixas ex-Prudens|clementis|VIII. re-|sponsum.

citari? Sic virum illum narrantem audiui, ma-

gnum equidem, & inter primarios Occidentalis

huius Tractus Euangelicos Ministros meritissi-

mò numerandum. Prætereà; non est in Bullâ

Clausula prædicta, sed pluribus habetur in Bullis

ad hoc tantùm destinatis. Qui ergo parerent

clausulæ in Bullâ contentæ, debent profectò tot

clausulis extra illam occurrentibus pari exactio-

ne parere, & verò crediderim etiam clausulæ in

Bullâ appositæ aliquid opponendum, ne leua-

mentum conscientiæ ad crimina pronæ, vt ex P.Etiam ap-|positæ clau-|sulæ nō de-|futuras|euasiones.

Hurtado num. 327. dicebamus, adeò facilè & ob-

uium desit, tot hucusque sinistris interpretationi-

bus comparatum. Posse in Bullâ ita clausulam

subiici, Exceptis Regularibus quoad reseruata. Di-

cent intelligi de reseruatis Sedi Apostolicæ, de

quibus pro aliis concessio præcesserat, & non de

reseruatis inferioribus Prælatis. Addatur ergo,



Quoad Prælatis reseruata. Dicere poterunt accipien-

dum id non de reseruatis quibuslibet, sed certi

generis, illis scilicet, quæ ex se reseruata sunt Sedi

Apostolicæ. Sed quia occulta sunt, Prælatis re-

seruantur, sicut Episcopis ea, quibus eorum sub-

diti fuerint innodati, juxta Concilij Tridentini

determinationem Seßione 24. Cap. 6. Cùm enim

non excipiantur reseruata Sedi Apostolicæ, sed

tantùm Prælatis, debent esse hæc eiusdem ordinis

cum Papalibus; non autem alia, in quæ homi-

nes cadere frequenter solent, id enim videtur in-

uerosimile. Vel dici poterit determinationem il-

lam Pontificis circa exceptionem fundari in falsâ

informatione Procuratorum, & contra volunta-

tem Religiosorum factam petitionem; aut ab eis-

dem, seu maiori eorum parte non admissam: &

sic aliter. Pro quo quidem erunt fortè qui fa-

ueant Tribunalis. S. Cruciatæ ministri, arbitran-

tes obsequium se præstare Regi, cùm tamen nihil

ingratius eius possit Religiosissimæ accidere vo-

luntati.

  335 Respondent insuper Bullam prædi-Responsio|alia ex eo|quòd Bulla|Vrbani nō|admissa,|neque pu-|blicata.

ctam non receptam, neque obseruatam à maiori

parte Communitatum Religiosarum, quibus ne-

que à Prælatis notificata, & ita probabiliter non

obligare, secundùm receptas circa hoc doctrinas,

pro quibus specialiter Iuniperus suprà, num. 12.

qui & publicatam negat Cap. 3. num. 16. Quæ

responsio satis est infirma. In primis enim si à

Prælatis notificata non est, quia ipsi parum de

hoc curant, neque ægrè ferunt Religiosos suosSatis infir-|ma mon-|stratur.

Bullæ beneficio vti, illa est tacita licentia, iuxta

dicta, ex quâ sequitur Bullam prædictam ex se

obligare. Et idem similiter sequitur ex eo quòd

recepta non sit, si id constaret, aut necessarium

esset. Ceterùm quod ad notificationem attinet,

sustineri nequit; quia per Bullæ ipsius verba

apertè conuellitur, in qua sic dicitur: Vt autem<-P>@@



<-P>præsentium tenor omnibus innotescat, volumus eas inNotifica-|tionem spe-|cia lem nō|esse neces-|sariam.

valuis basilicæ Principis Apostolorum, & in acie Campi

Floræ de Vrbe, vt moris est, publicari, ipsasq́ue sic publi-

catas, omnes & singulos vbique existentes ita afficere, ac

si omnibus personaliter intimatæ essent. Hæc Ponti-

fex: iuxta quæ ad obligationem sola notitia suf-

ficit quomodolibet comparata, & satis illa est ad

omnes deriuata Religiosos, cùm circa illius obli-

gationem quæstio adeò frequens habeatur: exDe publi-|catione cō-|stare.

quibus & publicatio constat. Non esse autem

necessarium vt ab omnibus, aut maiori parte

Communitatum acceptetur, ex eo euincitur, quia

de priuilegio agitur, cuius reuocatio iis inuitis,

ad quos pertinere poterat, stare potest, sicut &

limitatio ac declaratio. Pro quo videri potest P.

Suarez Lib. 8. de Legibus, Cap. 40. num. 7. Quòd siPro reuo-|catione pri-|uilegij am-|pliorem non|necessariā.

dicas cum P. Palao Tomo 1. Tractat. 3. Disput. 4.

Puncto 21. §. 5. num. 1. & alijs, reuocationem

priuilegij debere eamdem publicationem habere

quam lex, dum per legem fit: illa certè in præ-

senti extat, vt ex adductis verbis Bullæ constat:

vnde non est necessarium, vt per rescriptum spe-

ciale, aut per nuntium intimetur. Videatur Trul-

lench suprà, num. 27. qui morti proximus senten-

tiam reuocauit.

  336 Esse insuper aliud perfugium sic perSupplicatũ|Pontifici|responsio|alia.

Bullam constrictis potest, ex eo quòd de illâ sit

à Commissario Cruciatæ jussu Regis nostri Phi-

lippi Quarti supplicatum, vt testatur Iuniperus



citato Cap. 3. num. 21. & ex Illustrissimo Araujo sic

attestante refert Leander suprà adductus, & ex

eo P. Mendus num. 128. stante ergo supplicatio-

ne dictâ, obligatio Bullæ suspenditur, juxta mul-

torum doctrinam, quos adducit Iuniperusdudum

citatus, & num. 22. & seqq. vnde saltem erit pro-

babile quod intenditur, sicut erat ante illam.

Sed hoc non vrget, nec satisfacit: nam ex eo fit

Bullam ex se obligationem inducere, aliàs de illâValidè re-|futata, &|cum instā-|tiâ manife-|sta.

supplicatum non fuisset. Deinde; supplicatio

effectum non habuit, aliàs id fuisset præconis

voce, & tubis benè sonantibus publicatum.

Quòd si Rex ipse supplicationem iniunxit, va-

num est argumentum illud quorumdam, Cru-

ciatæ scilicet priuilegium, cùm Regi concessum

sit, non intelligi reuocatum: jam enim Rex ipse

reuocatum intellexit. Præterquàm quòd suppo-

sitio est falsa, reuocari scilicet priuilegium: id

enim reuocatur quod concessum fuerat: num-

quàm autem hoc per Pontifices est priores con-

cessum, vt ostendimus, si vnum aliquem ex anti-

quioribus excipiamus. Est ergo declaratio pri-

uilegij, & non reuocatio. Vbi consideratio Iuni-Contractui|Pontificem|nō defuisse,|& Iuniperi|cōsideratio,|& narratio|reiecta.

peri refellenda venit, dum Cap. vltimo citato num.



& seqq. ait Bullam Vrbani effectum non habuis-

se, quia Anno concessionis 1630. accepit magnam

aureorum summam pro concessione, & ita fuit

contractus onerosus. Quòd si reuocatio pro

Religiosis effectum habuisset, multùm debuisset

ex tali summâ restitui, quia sic minoranda contri-

butio, & collectio pecuniæ; quod tamen non

ita factum; vnde & constat illius mentem non

fuisse contrariam. Quo in discursu satis à ratione

alienum apparet Regem nostrum datâ pecuniâ

concessionem Bullæ obtinuisse. Quamuis enim

ex summâ collectâ debeat certam aureorum

quantitatem pro fabricâ Ecclesiæ D. Petri con-

ferre, in quo nihil apparet absurdi: quòd tamen<-P>

@@0@

@@1@248 Thesauri Indici Titulus V. Appendix Cap. XXVIII.



<-P>concessio Bullæ datâ habeatur pecuniâ, in more

esse non solet, nec decere videtur Apostolicam

Maiestatem. Vnde Portel suprà, Casu 4. num. 1.

Censurâ dignam affirmat similem assertionem

de contractu oneroso. Potuit autem citatus Au-

ctor ex præfatâ collatione ad anteriorem publi-

cationem pertinente, æquiuocatione huiusmodi

laborare. Deinde, etiamsi Bulla Vrbani effe-

ctum habuerit, nihil debuit ex receptâ summâ

reddi, quia ipse Bullam concessit more aliorum

Pontificum, & præsertim Clementis Octaui:

atqui illi eam Religiosis in ordine ad effectum di-

ctum minimè concesserunt: ergo contractus

non includendo conditionem illam circa Reli-

giosos est celebratus; & ita ex eo illa non resul-

tat obligatio. Si tamen tale aliquid constet acci-

disse, ex quo contra Aduersarios potiùs argumen-

tum insurgit, quia Pontifex accepit dictam sum-

mam, & tamen prohibuit Religiosis vsum di-

ctum, nullâ in se reddendi quidquam obligatione

recognitâ.

  337 Ne autem quis obstrepat, & in IndiisRegistro in|Concilio|Indiarum|non eguisse|Vrbani|Bullam.

non obligare Bullam Vrbani contendat, ex eo

quòd non sit in Regio earum Concilio registrata;

statuendum est vti certissimum, Bullas vniuerso

Orbi Christiano communes, aut eas, quæ regnis

Hispaniæ ac Indiis tales sunt, sine registro præ-

dicto, etiam attentis Regiis legibus, vim obli-

gandi habere: quia leges Registrum statuen-

tes, de iis procedunt Bullis, quæ pro Indiis

specialiter expediuntur: vt videri potest apud

Emmanuelem Rodericum Tomo 11. qq. regul. q.

35. artic. 2. & quidquid de hoc sit, ea quæ ad

Cruciatam spectant, ad Regium Concilium non

auocantur, sed ad Concilium Cruciatæ ipsius, &

cùm Bulla ad patronatum Regium non spectet,

& ea, de quâ agimus, solam priuilegij limitationẽ

& declarationem contineat, indubitabile est nul-

lo ad obligandum registro penitus indigere.

  338 His ergo pro euidentiâ positionis no-Vulgaris|exempli-|discussa ca-|ligo.

stræ præmissis, restat solùm ad vulgare exemplum

quo res ista declarari & componi videtur, respon-

dere. Prohibet Pontifex per Bullam adductam

vsum Cruciatæ Religiosis quoad præfatum arti-

culum: sed posteà illam ipse, aut alius concedit

nullâ adhibitâ limitatione: huic certè posteriori

determinationi parendum. Quemadmodum si

Prælatus jubeat alicui ne cras domo exeat, etiam-

si ipse vt exeat eidem iubeat, aut copiam exeundi

faciat: poterit is jussione, aut licentiâ subsecutâ

exire; quia hîc & nunc jubenti obsequendum est,

& exitus positâ licentiâ licet: aut si exeat, non

est proptereà damnandus, quia jure suo vsus est.

Sed leue satis hoc est; cùm ex adducto exemplo

potiùs oppositum colligatur. Is enim, cui sic

jussum est, jussione subsecutâ exire nequit, quia

sic expressè est eidem intimatum, & talis jussio

habere debet effectum posito illo additamento,

quod rationabiliter potest poni ob finem ali-

quem; aliàs nullius momenti esset. Secùs erit

si dicat Prælatus vt exeat non obstante prohibi-

tione hesternâ, jam enim tunc prohibitio reuoca-

tur. Cùm ergo Pontifex expressè dicat non esse

suæ voluntatis vt Bulla prosit Religiosis quoad

effectum dictum, etiamsi de prohibitione tali

mentio in Bullâ non inseratur; quando illam

sine prohibitione concedit, priori dispositioni<-P>@@

<-P>standum omnino est. Quòd si ipse aliud velit,

declaret & exprimat in Bullâ ipsâ. Et vtinam

declaratio, quæ oportet, obtingat, vt molestissi-

mæ istæ controuersiæ cessent, Religionum con-

sulatur commodo, tranquillitati, decoro. Licèt

enim expressione constante non sint modum in-

scirpo quærentes defuturi, vt num. 334. diceba-

mus; pauciores tamen erunt huiusmodi homines,

& doctis non fauentibus, eorum tandem perti-

nacia penitus comprimetur.

  339 Omitto alia, pro quibus videri citatiAd securā|tenendam|viā nego-|tio in præ-|senti vehe-|mens ad-|hortatio.

possunt, neque enim instituti mei est ista ex pro-

fesso prosequi, sed veritate firmatâ, nonnulla à

modernioribus obiecta dissoluere, ne aliqui no-

uioribus istis delectati, non per viam salutis ince-

dant, sed Matris Ecclesiæ, & doctissimorum ho-

minum hortamenta sectando, in securo suas con-

scientias statuant, quo nihil solicitiùs accurādum.



Videte itaque, fratres, quomodo cautè ambuletis; non vt

insipientes sed vt sapientes; vt verbis vtar Apostoli E-Ephes. 5.|v. 15.

phes. 5. v. 15. Videntur siquidẽ vt insipientes, & ita

non cautè ambulare, qui vnius aut alterius sum-

mistæ sententiam arripientes, relicto sapientissi-

morum Theologorum lumine, salutis suæ nego-

tium in apertum discrimen adducunt. Ergo do-

mus Iacob, electorum beata propago, venite, &

ambulemus in lumine Domini. Isaiæ 2. v. 5. vt vitæIsa. 2. v. 5.

lumen à Christo promissum consequi mereamur.



Redimentes tempus, quoniam dies mali sunt: pleni

inquam periculis, & mortis inopinæ incursione

terribiles. Et quisnam erit, cui sub mortem o-

pinionum istarum non torqueat amplexus, de

incerto remedio peccatis adhibito, formidoloso,

anxio, trepidanti, & inter extremas angustjas de-

prehenso? Per tuta ergo, per solida, per plana, per

dilucida, & placida gradiamur.




Circa nouitios quomodo fauorabilior

Bulla.



340 POsse illos beneficio illius integrè frui,Nouitij|integrè va-|lere Bullā|qui cen-|seant.

ex multorum sententia colligitur, quos

adducit & sequitur Diana Parte 3. Tractat. 2. Re-

solut. 4. & Parte 4. Tractat. 4. Resolut. 5. asserentes

Nouitios quoad electionem Confessarij eamdem

quam sæculares, habere facultatem, quia casuum

reseruatio pro Religiosis illos non comprehen-

dit. Et hanc esse communiorem sententiam ipse

& alij testantur: licèt non contemnendi Aucto-

res sint, videndi apud ipsum, & apud P. Gaspa-

rem Hurtadum similiter sentientem Disput. 11. de



Pœnitentiâ, Diffic. 7. qui contrarium tueantur: &

præter adductos à Dianâ pro sententiâ suâ, illam

tenent P. Mendus suprà, num. 172. Bassæus V. Ca-

sus reseruatus, n. 41. apud quem præter alios Tam-

burinus de jure Abbatum Tomo 2. Disput. 13. quæst. 5.

P. Bauny Tom. 1. tractat. 4. q. 21. P. Palaus Tomo 3.

tract. 16. disp. 1. Puncto 10. n. 9. vbi ait id P. Suarium

tamquàm certum tradere Tom. 4. de Religione, tract.

8. lib. 2. cap. 17. n. 12. vbi de hoc nec verbum. Qui

tamen cap. 16. n. 10. probabilius esse ait Bullæ

priuilegio gaudere, quia non habent integram

subiectionem, & propter alias rationes, de qui-

bus statim. Quidquid ergo de reseruatione sit,

quoad effectum dictum cum P. Suario sentiunt

P. Palaus suprà: licèt teneat Nouitios ita esse ex-<-P>

@@0@

@@1@De Regiis prouentibus ex Cruciata. Vbi de Religiosis. 249

<-P>emptos à iurisdictione Episcopi & Parochorum,

vt nequeant ab illis absolui in eâdem diœcesi seu

Parochiâ, siquidem Religionis exemptio etiam

Nouitios comprehendit: quod ex P. Suario hau-

sit numer. 14. 15. & 16. quibus addendum id,

quod habet idem Cap. 19. num. 1. P. Escobar Exa-



mine 17. Cap. 5. §. Quid de Nouitiis. Qui etiam vt

iuris communis id posse affirmat, quia onus est

reseruatio, à quo illi deobligantur. P. Mendus

suprà & alij.

  341 Dico primò. Pro Nouitiis locum ha-Assertio 1.|Nouitiorũ|peccata|posse reser-|uari.

bere potest reseruatio. Sic Corduba Vmbertus,

P. Luisius Turrianus, P. Suarez, & P. Vasquez

apud P. Hurtadum suprà. P. Layman Libr. 4.

Tract. 5. Cap. 4. num. 4. vers. Colligitur Quartò.

P. Mendus num. 172. Quod in Societate sic sta-

tutum in Regulâ. 7. Magistri Nouitiorum, quæ sic

habet: Habeat hic idem Magister Nouitiorum potesta-



tem ordinariam absoluendi à casibus reseruatis Noui-Regula|Societatis|id statuens.

tios, qui sub ipsius curâ degunt; nisi eius Superiori hæc

facultas aliquâ de caussâ restringenda videretur. Sic

Regula: quæ quidem consilio doctissimorum fa-

cta, vt obseruat P. Hurtadus. Est autem pro

Assertione ratio satis efficax ex omnimodâ ex-

emptione desumpta: nam Nouitij omnino ex-Ratio effi-|cax ex|omnimoda|exemptio-|ne.

empti sunt à iurisdictione Episcopali, & conse-

quenter ab omni aliâ inferiori, & ita cùm spiri-

tualis in Superiores est Religionum translata,

vnde & dari illis Confessarios possunt, etiam

non approbatos ab Episcopis sicut & Religiosis,

qui iam vota Religionis emiserunt: ergo & pos-

sunt Confessariis talibus iurisdictionem in ordine

ad peccata aliqua limitare. Patet Consequentia:

quia hac ratione possunt limitare pro aliis, scili-

cet quia limitatio talis ad absolutam potestatem

spectat in ordine ad spiritualem gubernationem,

pro quâ valde conueniens esse potest. Quis au-

tem dubitet conuenientem esse pro Nouitiis, ad

quorum fundandam conscientiæ puritatem hoc

maximè expedit; sicut ad capiendam experien-

tiam in ordine ad vitam reliquam? Id quod con-

firmari potest ex eo quod aiunt Auctores aliqui

ex adductis, vt videri præsertim potest apud Dia-

nam, & Bassæum, Nouitium, qui pro reseruatisDoctrina|apertè fa-|uens bono-|vum Au-|ctorum.

Confessarium siue sæcularem, siue Regularem

quæreret qui non esset ex assignatis, à Religione

expellendum: ergo talis reseruatio maximè con-

gruit ad Nouitiorum probationem. Quamuis

circa hoc cautè loqui oporteat: neque enim sciriNotanda|Cautela.

potest reseruata aliquem esse confessum, nisi ex

manifestatione eius, qui confessus est, aut Con-

fessarij. Et Nouitium quidem non manifestatu-

rum videtur clarum, cùm proptereà Confessa-

rium extraordinarium quærat, vt scilicet lapsus

sui minùs sint Superioribus manifesti. Confessa-

rium etiam seruaturum secretum, quod cum o-

bligatione sigilli excepit, dubitari nequit: ergo

praxis circa hoc, vt scilicet ad expulsionem de-

ueniatur, difficilis est.

  342 Dico secundò. Nouitij, etiamsi reser-Assertio 2.|Nouitios|posse à re-|seruatis|per Bullam|absolui.

uationis legibus teneantur, vbi id ita constitutum

est, Bullæ beneficio vti possunt, secundùm valde

probabilem opinionem, quam citati Auctores

tenent, & prætereà Moure, Ledesma, Acosta,

& Villalobos, quos adducit & sequitur Diana

Parte 1. Tract. 11. Resolut. 15. Non est autem fa-

cile id probare, quia cùm hoc debeat ad volun-<-P>@@



<-P>tatem reduci Pontificum, de illâ non admodùm

constat. Et quidem Clemens Octauus in Decreto



de Reformatione Nouitiorum §. 94. sic statuit: IpsiDe cretum|Clementis|Octaui.

autem soli Magistro Nouitiorum Confessiones audien-

di cura committatur: liceat tamen Superiori etiam

locali, si ita expedire iudicauerit, vel per se ipsum,

vel per alium deputandum, semel aut bis in anno

eorumdem Nouitiorum Confessiones audire. Sic ille.

Iuxta quæ satis intelligitur non esse voluntatis

Pontificiæ vt nouitij laxam circa Confessarij e-

lectionem habeant facultatem; cùm circa hoc

minorem illis concedat, quàm Professis, pro

quibus Confessarios plures iubet in suo Decreto

de casibus reseruatis assignari. Si ergo Nouitij le-

gibus sunt reseruationis adstricti, non licebit il-

lis Cruciatâ vti quoad illa, quâ mens Pontificum

in eorum fauorem (si tamen fauor iste dicendus

est, qui in detrimentum Religionis vergit, vt in

simili ait P. Palaus suprà cum P. Suario) minùs

quàm in alios inclinata reperitur. Quòd si ad

communem rationem de oneribus Religionis, à

quibus liberi Nouitij sunt, recurramus, fallit

certè illa in onere reseruationis, sub cuius sup-

positione procedit Assertio: ergo & in Bullæ

beneficio, quod est consequens, sicut & in Pro-

fessis ob eamdem rationem. Nihilominùs quiaQuæ pro|illo ratio|suffrage-|tur.

graues Doctores ita sentiunt, & quod ad reser-



Dostları ilə paylaş:
1   ...   86   87   88   89   90   91   92   93   ...   143


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©muhaz.org 2017
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə