Ay işığı, bulaq başı, göy çəmən; Bir dünyamız, bir sən özün, bir də mən.
2. Əşya bidirir. Hacı Həsənin evi. İsgənədrin otağı: küncdə dəmir kravat, qabaqda köhnə miz, üstündə bir-iki kitab; mizin yanında iki köhnə stul!
3.Yer bildirir: Dağ döşü, bulaq başı.... Bir afətin göz-qaşı
4.Zaman bildirir: Azərbaycan, gözəl bir yazı...Həyat bolluq, işıq çoxdur
5.Hadidə və proses bildirir: Çənlibel, Alagözlə Məhəmmədin toyu
Adlıq cümlələrin bir qismi mübtəda əsasında, bir qismi isə xəbər əsasında formalaşır. Bu cəhətdən adlıq cümlələr iki yerə bölünür.
1.Şəxs və ümumən canlıları və cansız əşyaları bildirən adlıq cümlələrin əsas aparıcı hissəsi mübtədaya uyğun gəlir. Ona görə də belə adlıq cümlələr mübtəda əsasında formalaşmış adlıq cümlələr hesab olunur.