KirkçEŞme tesisleri



Yüklə 8.15 Mb.
səhifə25/140
tarix27.12.2018
ölçüsü8.15 Mb.
1   ...   21   22   23   24   25   26   27   28   ...   140

Tablo IV

Bazı Eski Çevre Belediyelerinin 1970-1980 ve 1990 Nüfusları Ue 1990 ve Son

Yönetsel Dununu

Belediye Oluş Tar.

Yerleşme Adı

1970

Nüfus 1980

1990

İlçesi (1990)

Son Yönetsel Durumu

1967

Alibeyköy

21.176

45.532

45.532

Eyüp

Kentsel alan

1966

Avcılar

9.850

30.486

21.803

K.çekmece

îlçe merkezi

1963

Bayrampaşa

124.085

165.723

204.882

Bayrampaşa

ilçe merkezi

1958

B. çekmece

3.438

8.121

21.817

B.çekmece

Üçe merkezi

1969

Celaliye

2.394

4.542

5.033

Silivri

Köy

1923

Çatalca

6.804

7.988

11.550

Çatalca

îlçe merkezi

1991

Çınarcık

2.103

6.364

7.629

Yalova

Bucak merkezi

1963

Değirmen

3.214

3.513

4.100

Silivri

Köy

1971

Dolayoba

13.162

27.365

-

Pendik

Kentsel alan

1970

Esenler

31.379

68.509

110.798

Bakırköy

ilçe merkezi

1966

Güngören

20.801

74.761

161.692

Bakırköy

ilçe merkezi

1969

Hadımköy

7.836

4.976

6.486

Çatalca

Bucak merkezi

1976

Halkalı

5.880

17.652

25.199

K.çekmece

Kentsel alan

1963

Kâğıthane

107.347

175.540

272.633

Kâğıthane

ilçe merkezi

1947

Kartal

29.849

68.291

506.477

Kartal

ilçe merkezi

1972

Kemerburgaz

3.548

4.415

4.407

Eyüp

Kentsel alan

1967

Kocasinan

30.371

96.312

169.080

Bakırköy

Kentsel alan

1956

K.çekmece

40.108

81.503

475.887

K.çekmece

ilçe merkezi

1963

Küçükköy

30.293

100.406

-

G. O. paşa

Kentsel alan

1960

Küçükyalı

15.268

46.640

18.849

Kartal

Kentsel alan

1946

Maltepe

32.196

90.439

159.488

Kartal

ilçe merkezi

1926

Pendik

23.860

48.219

289.380

Pendik

ilçe merkezi

1967

Sefaköy

25.393

83.560

-

K.çekmece

Kentsel alan

1971

Selimpaşa

2.243

4.954

8.401

Silivri

Köy

1969

Soğanlık

7.161

34.769

40.983

Kartal

Kentsel alan

1925

Şile

3.282

4.882

7.872

Şile

ilçe merkezi

-

Tokat

2.995

5.026

9.652

Beykoz

Kentsel alan

1936

Tuzla

7.010

16.440

27.035

Pendik

ilçe merkezi

1963

Ümraniye

23.065

71.954

242.091

Ümraniye

ilçe merkezi

1966

Yakacık

10.522

30.979

60.419

Kartal

Kentsel alan

-

Yalova

17.662

41.823

65.823

Yalova

ilçe merkezi

1978

Yayalar

1.421

10.821

9.938

Pendik

Kentsel alan

1972

Yenibosna

8.507

40.786

98.835

Bakırköy

Kentsel alan

1976

Yeşilbağ

-

53.594

-

Bakırköy

ilçe merkezi

le l, Ümraniye 5, Yalova 7 şeklindedir. Diğer 208 yerleşmenin 6'sı belediyesiz bucak, 202'si belediyesiz köy yerleşmeleridir. Bu yerleşme birimleri Köy Hizmetle-ri'nin görev alanı içine girer.

1990 sayımına göre 246 adet kırsal nitelikli yerleşmede yaşayanların sayısı 555.261'dir.

İstanbul il nüfusu 7.309.190 olduğuna göre bunun ancak 1/13'ünü kırsal nüfus oluşturmaktadır. Köylerin Özellikleri İstanbul İli kırsal alanında yer alan köylerin nitelik ve nicelikleri, konuma, iklime ve doğal yapıya bağlı olarak değişir. 1950-1994 arasında tespit edilen gelişmeler, ulaşım, teknoloji, bilgi birikimi ve aktarımı, e-konomik güç, girişimcilik, yasalar gibi konulara da dayalı olarak yerleşimler arası farklar oluşmasına yol açmıştır.

KÖYLER

102

703


KÖYLER

lanma suyu aynı kaynaktandı. 227 köyde ise hayvanların içtiği su da aynı kaynaktan alınmaktaydı. 155 köyde ise ayrıca sulama suyu bulunmaktaydı. Sulama Beykoz'un 16, Eyüp'ün 6, Gaziosmanpaşa'nın 3, Sarıyer'in 4, Üsküdar'ın 4, Çatalca'nın 39, Kartal'ın 5, Silivri'nin 7, Şile'nin 38, Yalova'nın 33 köyünde yapılmaktaydı.



Tarım: İstanbul İli'nin kırsal alanında yapılan araştırmalarda ulaşılabilen bilgilere göre 1981 itibariyle 234 köy arazisinin yüzde 94,15'i kültüre elverişli, yüzde 5,85'i kültür dışı arazilerdir.

Kültüre elverişli arazide kullanım biçimi oransal büyüklüğüne göre orman, kuru tarım, mera, çayır, fundalık, bahçe, sulu tarım, fındıklık, zeytinlik, bağlık ve kavaklık şeklindedir. Çok az bir oranda da iş-galli, boş, ihtilaflı ve vakıf arazileri yer alır.

234 köyde nadaslı kuru tarım yaygındır. Toplam tarla arazisinin yüzde 21'i nadaslı kuru tarla, yüzde 75'i nadassız kuru tarladır. Ancak geri kalan yüzde 4'te sulu tarım yapılır.

Temel ürün buğdaydır. Buğday üretimi Beykoz, Eyüp. Gaziosmanpaşa, Sarıyer, Üsküdar, Çatalca, Kartal, Silivri, Şile ve Yalova ilçelerine bağlı köylerde sulu ve kuru şartlarda yapılmaktadır, l dekardan alınan ürün, kuru şartlarda 138-208 kg, sulu şartlarda 160-250 kg arasında değişir.

Diğer önemli tarım ürünü olan şekerpancarı da Çatalca ve Silivri ilçelerine bağlı köylerde sulu ve kuru şartlarda yetiştirilmektedir, l dekardan alınan ürün kuru

Uskumru Köyü'nde bir kahvehane (üstte) ve günümüzde hızla çoğalan villalanyla Zekeriyaköy'den bir görünüm. Fotoğraflar Cengiz Kahraman^ 1994



İklim: İstanbul İli alam Akdeniz ile Karadeniz arasında geçiş karakterli bir iklimin etkisi altında kalır. Dolayısıyla Marmara kıyılarında ve Yalova İlçesi'nde yer alan köyler daha sıcak ve kurak, Karadeniz'e bakan veya kıyıda yer alan yerleşme-lerse daha serin ve nemli özellikte iklime sahiptir. Ekonomik açıdan yetiştirilen ü-rünler bu koşullara uygundur.

İl alanında yıllık yağış ortalaması güneyde daha düşükken, kuzeyde daha yüksektir. Marmara Denizi çevresinde yıllık ortalama yağış miktarı 651 mm'yken Karadeniz'in etkilediği alanlarda bu ortalama miktar 1.074 mm'ye yükselir.

Maksimum sıcaklık 36,5°C ile 41,5°C, minimum sıcaklık ise 9°C ile 11,1°C arasında, ortalama sıcaklık da 13,6°C ile 15,1°C arasında değişir. Sonbaharın ilk don olay-

ları kasım sonu aralık başında, ilkbaharın son don olayları ise mart başı ve ortalarına kadar devam eder.

Fenolojik açıdan (iklim şartları ile bağlantılı bitki gelişmesi) kışlık ekimde yalnızca tahıl ekilir ve ekim başından kasım ortalarına kadar devam eder. Yazlık ekim ise (tahıl ve baklagiller, yem bitkileri, endüstri bitkileri, yağlı tohumlar, sebzeler) nisan-mayıs ortalarında yapılır.

Kış ekiminin hasadı temmuz-ağustos, yazlık ürünlerin hasadı ise bitki çeşidine göre ağustos, eylül ekim aylarında yapılmaktadır. Bazı sebzelerin hasadı temmuz ayında yapılır.



Topografik Durum.-1980 sayımındaki 287 köyden belediyesiz 234 köye köy hizmeti götürülüyordu. Yüzölçümleri toplam 4.299.198 dönümdür. Bu alanın yüzde 26'

sı düz, yüzde 25'i hafif eğimli, yüzde 20,5'i orta eğimli, yüzde 15,5'i dik eğimli, yüzde 9'u çok dik eğimli, yüzde 4'ü sarp arazilerdir. Silivri, Kartal, Gaziosmanpaşa ilçelerinin köy arazileri genellikle düz; Eyüp, Şile, Yalova ilçelerinin arazileriyse çok dik meyilli özelliklere sahiptir.

Beykoz, Üsküdar, Sarıyer ilçeleri köylerinin toplam kırsal alandaki oranı düşük olup, bu alanlarda düz, hafif, orta ve dik e-ğimli alanların büyüklüğü yaklaşık olarak birbirine eşittir. Çatalca İlçesi'nin 62 köylük alanı da oldukça büyüktür (toplam kırsal alanın yüzde 31,5'i). Bu ilçede de düz, hafif, orta eğimler sırasıyla yüzde 21, 26, 25 gibi oranlara sahiptir. Çatalca'nın Istran-ca Dağlan üzerindeki köy yerleşmeleri yüzde 17'sidik, yüzde 8,5'i çok dik, yüzde 2,5'i sarp olarak nitelendirilen özelliklere sahiptir.

Ulaşım: İstanbul İli kırsal alanında ulaşım durumu ülke geneline kıyasla çok iyi durumdadır. Yolların büyük çoğunluğu devlet yolu olup iyi niteliklidir.

Anadolu yakasında başlıca üç devlet yolu görülür. Birincisi Üsküdar'dan başlayan kuzeyde Karadeniz kıyısındaki Şile'ye uğrayıp Kocaeli sınırlarına ulaşan Üsküdar-Şi-le yolu, ikincisi güneyde Pendik'e uğrayıp yine Kocaeli sınırlarına ulaşan Ankara Asfaltı (D-100 Karayolu), üçüncüsü ise Fatih Sultan Mehmet Köprüsü'nü Gebze'den geçerek İzmit'e ulaştıran O-2 ve O-4 otoyoludur (E-80).

Rumeli yakasında ise Tekirdağ İli'ne bağlanan yine üç devlet yolundan birincisi Büyükçekmece, Kumburgaz, Silivri üzerinden kıyıyı izleyerek giden D-100 Karayolu'dur. İkincisi Arnavutköy, Çilingir, Yassıören, Aydınlar, Istranca (Binkılıç) ü-zerinden il sınırları dışında Saray'a ulaşan eski Edirne yoludur (D-020). Üçüncü yol ise yine Fatih Sultan Mehmet Köprüsü'nü Silivri'nin batısında kalan Gümüşyaka Köyü yakınlarında sahil yoluna bağlayan O-3 Otoyolu'dur (E-80). Otoyolun Büyükçekmece, Kumburgaz, Çatalca, Selimiye ve Silivri gibi yerleşmelere bağlantıları vardır.

Böylece devlet yolları çevresinde yer alan köylerin merkezlerle bağlantıları kolay ve hızlı olduğundan ilişkiler artmakta-'dır. 1966'daki köy envanter etüdünde kısmen ham yol ve patika olduğu tespit edilmiştir. Ancak 1981 köy envanter etüdünde il ve ilçe merkezleri bağlantısında ham yol ve patikaya Çatalca ve Şile'nin çok eğimli alanlarında bile sırasıyla 5 km ve 27 km gibi çok az bir yola rastlanmıştır.

Karayollarının cinsi ve kalitesi açısından İstanbul köylerinin durumu oldukça iyidir. Yolların çoğunluğu asfalttır, l Nisan 1994 itibariyle toplam 1.582 km'lik köy yolunun 867 km'si asfalt, 564 km'si stabilize, 116 km'si tesfiye edilmiştir, sadece 35 km' si ham yoldur. Asfalt yolu en fazla olan ilçeler Kartal, Küçükçekmece, Eyüp, Büyükçekmece, Ümraniye, Gaziosmanpaşa, Sarıyer, Pendik, Tuzla'dır. Bu ilçeler İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin mücavir alanı içindeki kentsel alanda kalmaktadır. Diğer uzak ilçelerin özellikle Silivri ve Çatalca' nın topografik nitelikleri ve alan büyüklü-

g YASSiÖREN

KÇEALl OKLALI ÖRÇÛNLÜ

DURSUNKÛY ©



Köyler

Köy Hizmetleri istanbul Müdürlüğü'nün yayımladığı istanbul 11 Haritası'ndan yararlanılarak çizilmiştir. İstanbul Ansiklopedisi

ğü nedenleriyle asfalt yol miktarı toplam yol uzunluğuna göre fazla değildir (Silivri'de, toplam 262 km'nin 97 km'si, Çatalca' da toplam 324 km'nin 147 km'si asfalt yoldur).

Enerji: İstanbul İli kırsal alanındaki köy yerleşmelerinde yapılan 1966 envanter çalışmalarında 6 köy elektriksiz iken, 1981 çalışmalarında tüm köylerin ulusal sistemden elektrik enerjisi aldığı tespit edilmiştir. Bugün de köylerde enerji sorunu yoktur.

içme ve Kullanma Suyu: Nisan 1994 itibariyle köy hizmeti götürülen 281 adet köy ve mahalle biriminden, 206'smda yeterli içine suyunun varlığının yamsıra 73 birimde suyun yetersiz olduğu ve 2 birimin de (Beykoz İlçesi'ne bağlı) susuz olduğu tespit edilmiştir.

Suyu olan yerleşme birimlerinden 246 adet köyün içme suyu tesisi şebekeli, 33 yerleşme biriminin (mahalle veya daha küçük) ise çeşmelidir.

1981'de envantere giren 234 köyün yüzde 96'smda içme suyu ve kullanma suyu vardır, içme ve kullanma suyu olmayan köy sayısı 9 olup ilçelere dağılışı Çatalca' da 4, Beykoz'da 2, Sarıyer'de l, Silivri'de l ve Yalova'da l köydür. Bu yerleşmeler sularını taşıma ile elde etmektedirler.

1981'de suyu olan köylerin çoğunluğu (207 köy) membalardan, bir kısmı (9 köy) dere suyundan, diğerleri de (9 köy) göl ve kuyu sularından yararlanmaktaydı. Bu köylerden sadece 50'sinin içme ve kullanma suları yeterliydi. 212 köyün de içme ve kul-

şartlarda 2.666-2.839 kg, sulu şartlarda 4.542-5.250 kg arasında değişmektedir.

Diğer tarım ürünleri buğday, yulaf, mısır, arpa, çavdar, pirinç, kuru fasulye, fiğ, kuru ot, yonca, ayçiçeği, fasulye, patates, arpa, soğan, bezelye, biber, domates, patlıcan, kabak, lahana, hıyar, kavun, pırasa, bakla, elma, armut, üzüm, kayısı, şeftali, çilek, kiraz, zeytin, fındık, kıvırcık, bamya o-larak sayılabilir.

1966 köy envanter etütlerine göre il kırsal alanının yüzde 97,8'i kültüre elverişli arazi, yüzde 2,2'si ise kültüre elverişli olmayan arazidir.

Kültür arazisinin yüzde 2,3'ünü mera olarak kullanan İstanbul İli kırsal alanları, hayvancılık ve ürünleri açısından pek verimli görülmemektedir. Zira 1950'den 1994' e doğru birçok olumsuz etken il alanında hayvancılığın tercih edilmemesine neden olmuştur. Göç nedeniyle tarım alanlarının büyük bir hızla yerleşime açılması, kentle-şen alanlarda Umumi Hıfzıssıhha Kanunu' nün 246'ncı maddesine göre nüfusu 20.000' den fazla olan yerleşmelerde belediyenin tespit edeceği yerler dışında ahır yapılamaması, yem fabrikalarının, ürün depolama imkânlarının sınırlı oluşu, ürün işleme fabrikalarının organize olmayışı gibi nedenlerle hayvancılık gelişememiştir.

Ulaşılan bilgilere göre İstanbul'da 1950' den 1992'ye kadar koyun sayısında yüzde 40'a varan bir azalma görülür. Diğer büyükbaş hayvanlar, kümes hayvanı ve arı kovanında yıllara göre iniş ve çıkışlar ol-

KÖYLER

104

105

KREPEN PASAJI



ilçeler



işçilik

Tarım

Ormancılık

Hayvancılık Meyvecilik

Sebzecilik Su Ürünleri Çiçek Seracılığı Analık Zeytincilik

Beykoz

1.

2.


35 5



35

15


10 55

15 5 15 10

Eyüp

1. 2.

12,5

12,5

25 50

50 25

12,5 12,5

G.O.paşa

1.

2.


22,2 11,1

33,3 22,2

11,2 11,1

33,3 55,6



Sarıyer

1.

2.


33,3 11,2



22,2 11,1

11,2 44,4

22,2 11,1 11,1 22,2

Üsküdar

1.

2.


50

16,7

16,6 16,7

16,7 66,6

16,7

Çatalca

1.

2.


16

5


53 16

21 5

5 53 3,2

5 14,5 3,3

Kartal

1.

2.


22,3 33,2

22,2 11,2



55,5 44,4

11,2

Silivri

1.

2.


13

87 8,6

13

4


56,5

18

Şile

1.

2.


43 25,6

2 5,6

47 30

2 2 19 9,4

4 22 6

Yalova

1.

2.


40 8,6

14,4

14 6

3 37 17 26

6 20 5 3


Dostları ilə paylaş:
1   ...   21   22   23   24   25   26   27   28   ...   140


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©muhaz.org 2017
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə