Ex doctrina doctissimi patris magistri fra

Sizin üçün oyun:

Google Play'də əldə edin


Yüklə 2.25 Mb.
səhifə4/27
tarix02.08.2018
ölçüsü2.25 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   27

¶ QVÆ ritur, quid faciẽdum est de

pregnante damnata ad mortem? Re-

spondeo, ꝙ est expectādus partus. Pa

tet in lege negat. ff. de statu hominũ,

et in lege pregnantis. ff. de poenis, et a

liud facere esset grande sacrilegium.

Sed quid si illa egrotet ad mortem, an

sit aperienda vt fętus baptizetur? Re-

pondeo ꝙ temporibus nostris quidā

medicus consuluit, vt fieret cissio, sed

pessimè proculdubio, nam nullomo

do licet, non enim sunt facienda ma-

la vt veniant bona, et non potest om

nino esse certa mors matris, et dato ꝙ

esset certa, aperire eam viuẽtem esset

occîdere eam, quod est immane sacri<-P>

@@0@

@@1@De Baptismo. 25

<-P>legium. Posteà verò cùm mater mo-

riatur aperienda est, & puer si viuus

reperiatur baptizādus, vt in lege post

humus. ff. de in offi. testamẽt. Solinus

dicit de Iulio Cæsare, quòd sic fuerit

ab vtero matris extractus, & idem di

cit Palu. Sed hoc nō est verum de Iu-

lio Cæsare, sed de alijs Cæsaribus.

¶ QVÆRITVR, quo tempore30|Pueri ā|sint sta|tim ba-|pticādi.

sint pueri baptizandi? Respondeo se-

cũdùm sāctũ Tho. quòd statim. Quia

ratione baptismi Deus, & angeli ha-

bent maiorem curam illorũ: non di-

co statim. i. eadẽ die. Est enim magna

abusio in nostris tẽporibus, quòd sem

per antequàm puer ducatur ad ec-

clesiam est baptizatus: si timeretur

eius mors, & esset periculũ, benè qui

dem: sin autem melius est vt in eccle-

sia baptizetur. Si autẽ adulti sint bap-

tizandi non debẽt diu differre baptis-

mum propter pericula interim immi<-P>



@@0@

@@1@De Baptismo.



<-P>nentia: debent tamen prius instrui in

fide. Tempore etiam interdicti licitũ

est baptizare, vt patet in cap. quoniam

de sententia excōmunicationis lib. 6.

¶ QV Æritur, vtrum ad baptismũAn in|baptis-|mo re-|quira-|tur intẽ|tio bap-|ticantis.

requiratur intentio baptizantis? Re-

spondeo secũdũ sanct. Tho. 3. p. q. 64.

arti. 8. et secũdũ omnes doctores quòd

sic, nam quando ad vnum concurrũt

multa, oportet ꝙ sit aliquid per quod

ex illis multis fiat vnum, in baptismo

autẽ concurrunt multa, scilicet mate-

ria et forma baptizans, et baptizatus,

&c. ergo oportet cúm sacramentum

sit vnum, ꝙ per aliquid fiat vnum, sed

non videtur quomodo aliter fiat vnũ,

nisi per hoc quòd applicantur isti per

intentionem, ergo intẽtio requiritur.

Item oportet quòd baptismus sit actio

humana, nam si insanusbaptizaret nō

esset baptismus, sed non potest essea-

ctio humana sine intentione, ergo re-<-P>


@@0@

@@1@De Baptismo. 26

<-P>quiritur intentio faciendi quod eccle-

sia intendit. Requiritur intentio bapti

zandi, nec quādo baptizat requiritur

actualis intentio, sufficit enim virtua-

lis. i. quòd prius voluerit baptizare: li-

cet tunc quando baptizat cogitet de

impertinentibus. Furiosus verò bapti

zare non potest, quia non habet intẽ-

tionem quæ requiritur, vt dictum est.

Si autem sacerdos putet se baptizare

Petrum, & baptizat Martinũ, quia iā

intendit baptizare, verè baptizat: licet

erret in persona. Imo quāuis erret in

sexu putās se baptizare Franciscum,

& baptizat Ioannem contra Ostiens.

¶ QVÆR Itur, an baptismus pos-31|Baptis-|mus an|possit|iterari?

sit iterari? Respondeo secundùm om

nes doctores quòd non. Sanct. Tho.

3. parte. quæstione. 66. articulo. 9. tra-

ctat de hoc. Et patet, quia Ephesios

sexto dicitur vna fides, vnum baptis

ma. Et Hebreos sexto imposibile<-P>


@@0@

@@1@De Baptismo.

<-P>est enim eos qui semel sunt illumina-

ti &c. & prolapsi sunt rursus reuocari

ad poenitentiam. Quidā hæretici hũc

locum intelligebant de poenitentia.



Cōtra quos August. li. de vera & fal-

sa poenitentia ca. 3. ostendit prædictũ

locum necessario esse intelligendum

de baptismo. Similitèr Damas. l. 4. c. 1

Nā si de poenitentia intelligeretur es

set contra illud euangelij Matthęi. 18.

dico septies, sed septuagies septies.

Et est determinatio ecclesiæ, de conse

cra. d. 4. cap. rebaptizare, & sunt ver-

ba Augustini ad Maximianum, reba

ptizare hęreticum hominem omnino

peccatum est, rebaptizare autem ca-

tholicum, immanissimũ scelus est. Ha

betur etiam. 1. q. 1. c. quodquidam. Est

autem secundũ. S. Tho. multiplex hu

ius ratio, baptismus enim est quædam

natiuitas, & regeneratio: sed homo in

vita corporali non potest semel iam<-P>


@@0@

@@1@De Baptismo. 27

<-P>natus, denuo nasci, ergo nec in vita spi

rituali. Item in baptismo cōmorimur

Christo, vt dicitur Roma. 6. sed Chri

stus tantum semel mortuus est, ergo.

Item baptismus imprimit characterẽ

indelebilem, ergo. Item quia datus est

in remedium contra originale pecca-

tum, sed hoc peccatũ semel dimissum

non potest redire, ergo nec baptismus

potest iterari: quód si reiteretur nihil

omnino valet secundus baptismus.

Qui autem. 2. baptizat manet irregula

ris, vt patet in cap. ex literarũ, de apo-

sta. Et est notandum quòd baptismus

nō debet iterari, nec absolute, nec sub

conditione, si cōstat quòd anteà sit ba

ptizatus: etenim qui baptizaret sub cō

ditione eum qui iam est baptizatus ir

regularitatem incurrit, vt patet ex ver

bis Augusti. quæ Magist. sentẽt. addu-

cit. 4. d. 6. dubitans, an qui ludicre ba-

ptizaret, conferret verum baptismũ?<-P>


@@0@

@@1@De Baptismo.

<-P>Ait Augustinus implorādum esse di-

uinum auxilium gemitibus, & oratio

nibus. Si tantum anxiabatur Augusti

nus quomō licet rebaptizare etiā sub

conditione? Est pessima abusio in par

tibus nostris rebaptizare sub conditio

ne, sed debet parrochus diligẽtèr quæ

rere, an puer sit baptizatus: & si com-

pererit quòd sic, nullo modo debet eũ

rebaptizare, si constet oppositum de-

bet eum haptizare. Si autem sit verè

dubium, determinat ecclesia. ca. 2. de

baptismo, ꝙ baptizetur sub conditio-

ne. Me pręsente adductus est quidam

puer ad baptismum & quibusdam di

centibus eum iam esse baptizatum, a-

lijs verò hoc ipsum negantibus, admo

nui clericum, vt quæreret prius verita

tem, qui dixit mihi. O pater non cure

tis, expectetis modicum, & videbitis,

quid ego facio. Hæc dicens arripuit

puerum, & ait, Alphonse, si tu es ba-<-P>


@@0@

@@1@De Baptismo. 28

<-P>ptizatus ego nō te rebaptizo, si non es

baptizatus, ego te baptizo in nomine

patris, & filij. Hæc est magna abusio,

nec toleranda.

¶ QVÆRITVR, an baptizato32|Baptiʒa|tus se-|creto de|bet pu-|blice be|nedici.

puero secretè, debeant repeti solen-

nes illæ ceremoniæ, & benedictiones

ecclesiæ? Respondeo quòd sic, vt ait

Palude, & est cōmunis sententia. Sed

quid si credens curatus iam puerum

esse baptizatum, dixit solenniter om-

nia illa quæ concomittātur baptismũ

sine immersione tamẽ, an posteà sciẽs

illum non fuisse baptizatum, debeat

baptizare sine solennitatibus prædi-

ctis? Respond. quòd non, sed debet de

nouo solenniter baptizare, quia solẽ-

nitates non sunt de essentia baptismi

De ritu baptismi, an sit conueniens?

consule, sanctum Thom. 3. parte. quæ

stio. 66. arti. 10. & de cathecismo, exor

cismo. 3. part. quæst. 71.

@@0@

@@1@De Baptismo.


¶ QVÆRITVR, an in cathecis33|An abr|renũtia|tio bap|ticatisit|votum.

mo puerorum, quandò respondent ꝓ

eis, abrrenũcio, sit ibi noua obligatio

pueri, an si maneat puer obligatus, si-

cut si fecisset votum? Respon. ꝙ Durā

dus videtur dicere quòd sic. Palud. ta-

men bene dicit, quòd ibi nulla est obli

gatio, etiam si qui baptizatur sit adul-

tus. Non enim intendit ecclesia obli-

gare eos de nouo, sed vt acceptent ea

ad quæ tenentur christiani. Notandũ

etiam quòd in cathecismo cōtrahitur

quædam cognatio spiritualis inter su

sceptorem, & susceptum, inter patri-

num verò filios eius, & baptizatum

contrahitur affinitas spiritualis. Si au

tem non baptizetur, sed fiant solen-

nitates tantum, contrahitur etiam af-

finitas, sed imperfecta: nam prima di

rimit matrimonium, non tamen. 2.

vt habetur de cognatione spirituali

capit. 5.

@@0@

@@1@De Baptismo. 29

¶ An in sacramento baptismi, opor-34|Mate-|ria &|forma|baptis-|mi de-|bent si-|mul cō|currere

teat simul concurrere materiam &

formam baptismi? Respond. secundũ

omnes quòd sic. Patet ex Augustino,

& habetur cap. detrahe. p. q. 1. accedit

verbum ad elementum, et fit sacramẽ

tum. Ista autem simultas secũdũ Sco

tum intelligitur modo humano: quia

euangelistę loquuntur hominibus, ac

proindè satis est, quòd materia & for-

ma sint simul, eo modo quo aliqua di

cuntur esse simul apud homines. Nō

credo tamen quòd requiratur quòd

antequàm immersio aquæ finiatur,

incipian{t$} verba, sed sufficit quòd post

quàm dixit, ego te baptizo in nomine

patris, & filij, & spiritus sancti, mitta

tur aqua. Nec de hoc dubito, iā enim

iste est baptizatus in nomine patris, et



filij. &c. sicuti in euangelio

præceptũ est. Et hæc

de baptismo.

@@0@

@@1@

¶ SEQVITVR DE SA-

cramento confirmationis.

¶ De sacramento confirmationis

tractat Magister setẽt. 4. d. 7.

& S. Tho. 3. p. q. 72. &.


QVÆRITVR, ante omnia35|Confir|matio ẽ|a Chri-|stoinstr|tuta.

an confirmatio sità Christo

instituta? Ad hoc dicunt qui-

dam quòd confirmatio non fuit insti-

tuta à Christo, nec ab apostolis, sed ab

ecclesia. Hoc tenet Alexander de A-

les. 4. p. q. 23. membro. 1. &. S. Bonauẽ

tura. 4. d. 7. & Alexander ait quòd cō

firmatio fuit instituta in concilio Mel

densi. Oppositum tenet omnis schola

theologorum. Opinio tamen Alexā-

dri non est hæretica, quia non negat

confirmationem esse sacramentum,

sed dicit quòd Christus habens pote-

statem condendi sacramenta, commu

nicauit illam ecclesiæ. Sed nos dicimꝰ<-P>


@@0@

@@1@De confirmatione. 30

<-P>confirmationem institutā esse à Chri

sto, nam apostoli confirmabant, vt pa

tet actorum. 8. &. 19. & confirmati re-

cipiebant spiritum sanctum, etiam vi

sibilitèr, & non legimus quòd ipsi a-

postoli hoc instituerũt, ergo. Et quòd

fuerit ante concilium Meldense patet

de consecratione. d. 5. vbi Melchiades

Vrbanus & Fabianus, ātiquissimi pō

tifices loquuntur de confirmatione, si

cut de re in ecclesia consueta. Et sāct.

Cle. qui Petro sucessit in episto. 3. ad

vniuersos, & Cyprianus in concilio

Carthaginens. & Hierony. aduersus

Luciferian. Cum autem sacramenta

sint instrumenta nostræ redemptio-

nis, quam Christus operatus est vs

ad resurrectionem, oportet dicereoĩa

sacramẽta instituta fuisse ante resurre

ctionem Xp̃i. Instituit ergo Xp̃us hoc

sacramẽtũ Ioā. 16. qñ ꝓmissit aposto-

lis spiritũ sanctum quo confirmarẽtur<-P>



@@0@

@@1@De confirmatione.



<-P>virtute ex alto, illa enim missio spũs

sancti in pẽthecoste, vel fuit sacramẽ-

tũ cōfirmationis, vel habuit locũ eius.

¶ QVÆ ritur, quæ sit materia hu-36|Mate-|ria cōfir|matiōis|est chris|ma.

ius sacramẽti? necessario. n. est danda

in eo aliqua materia, vt patet ex ritu

eccles. & auctoritatibus sanctorũ, &

quia omnia alia sacramenta cōstāt ex

materia & forma, ego etiam hoc. Et

oppositum dicere esset temerarium,

nam in forma huius sacramenti signa

tur materia, dicitur enim consigno te

signo crucis, & confirmo te chrisma-

te salutis. Respon. quód materia huius

sacramenti est chrisma. Hoc vocabu-

lum est græcum, & accepit ecclesia il

lud ex Diony. 2. ca. 4. de ecclesiastica

hierarchia & significat vnguẽtum cō

positum ex oleo & balsamo, vt patet

in ca. vno de sacra vnctione. Balsamũ

autem necessarium est in materia con

firmationis necessitate præcepti, vt pa<-P>


@@0@

@@1@De confirmatione. 31

<-P>tet ex cap. vno, & ca. nouissimè de cō

secra. d. 5. & ca. 1. de sacramentis non

iterandis, & ex ritu ecclesiæ. Non est

autem necessarium necessitate sacra-

menti: nam balsamum est in sola Sy-

tia terra paganorum, & difficultèr po

test inueniri, & non videtur ꝙ mate-

riam tam arduam voluerit Deus esse

materiam sacramenti, nō est ergo ne-

cessarium de essentia sacramẽti, sicut

nec aqua in consecratione sanguinis.Balsa-|mũ nō|est de|necessi|tate sa|cramẽti|cōfirma|tionis.

Hoc tenet Caieta. 3. p. q. 72. arti. 2. hoc

etiam probatur ex cap. 1. pastoralis de

sacramentis nō iterandis, vbi habetur

quòd quidam per errorem fuit confir

matus oleo benedicto sine balsamo,

& quæsitum est, an esset iterandumsa

cramentum? & respōsum est, nihil es-

se iterandum, sed cautè supplendum

quod incautè fueratomissum. Si illud

fuit sacramentum ergo chrisma non

est de necessitate sacramenti, si autem<-P>


@@0@

@@1@De confirmatione.

<-P>non debuit iterari, ergo certè fuit sa-

cramentum, licet posteá propter præ

ceptum chrismate vngeretur. Credo

ergo probabilissimè ꝙ chrisma nōest

de essentia sacramẽti cōfirmationis: a

liâs em̃ raro esset sacramentũ, nā etiā

puto negociatores decipere nos ven-

dentes non balsamum pro balsamo.

¶ QVÆRITVR, an sit necessa37|Chris-|ma in|confir-|matio-|ne de-|bet esse|conse-|cratum.

rium quòd chrisma sit consecratum?



Respond. ꝙ sic. Ita tenet Scotus, Du-

ran. Palu. Marsi. Siluest. Florenti. &

omnes, & videtur idem sentire san-

ctus Tho. 3. p. q. 72. arti. 3. vnde si chris

mate non consecrato per errorẽ quis

confirmaretur, non esset confirmatus

nam Christus hoc instituit, quod pa-

tet ex ritu ecclesiæ, & auctoritate anti

quorum doctorũ. Cypria. in opuscu-

lo de vnctione chrismatis, & Diony-

sius, ca. 4. de ecclesiasti. hierarch. Ra-

tio huius assigna{t$} à S. Tho. Ricard.<-P>


@@0@

@@1@De confirmatione. 32

<-P>Alex. & Bonauẽ. Quia cũ sacramen

tũ sanctificet actione, oportet vt in se

sit sanctũ & proptereà congruũ fuit,

vt ipsa materia habeat in se sanctifica

tionẽ. Sed est differẽtia inter materias

sacramentorum, nam aliquas sanctifi

cauit Christus immediate, vt sunt ma

teriæ illorũ sacramẽtorũ quibus Xp̃s

est vsus scilicet baptismi, & euchari-

stiæ. Aliorum verò sacramentorũ qui

bus Christus non estvsus materias nō

sanctificauit, vt materiā confirmatio-

nis &c. Et ideò necesse est, ꝙ tales ma

teriæ consecren{t$}. Et licet Xp̃s recepe

rit vnctionẽ á Magdalena, & in sepul

chro, illud fuit modo humano, non sa

cramẽtali vel spirituali, vel ad aliquẽ

effectũ spiritualem, sicut sanctificauit

aquas in baptismo, non tamen qñ bi-

bebat, nec panẽ quando cōmedebat.38|Chris-|ma de-|bet ab

Sed vtrũ debeat ab episcopo chris-

ma consecrari? Videtur ꝙ sic, vt patet<-P>


@@0@

@@1@De confirmatione.

<-P>in prædicto ca. vno de sacra vnctioneepisco|po cōse|crari.

& cōsecratur in die cęnæ, & quolibet

anno renouatur. Vtrũ autẽ papa pos-

sit cōmunicare consecrationẽ simpli

ci sacerdoti? credo ꝓbabilitèr, ꝙ sic, et

tunc nō esset de essentia sacramenti ꝙ

confirmatio fieret cum chrismate ab

episcopo consecrato, vt notum est.

¶ QV Æritur, quæ sit forma sacramẽ39|Forma|sacramẽ|ti cōfir|matiōis

ti confirmationis? Resp. ꝙ hæc, consi-

gno te signo crucis, & cōfirmote chri

smate salutis. Hoc tenent oẽs doctores

nullo excepto. Et ita habet ritus eccle

siæ, & auctoritates sanctorum. Et si a

postoli non vtebantur hac forma, vt

patet Actorum. 8. hoc ideó fuit secun

dũ. S. Tho. & omnes, quia oleum po-

nitur in confirmatione pro signo visi

bili, sed tunc miraculose fiebāt signa

visibilia, & ideò non vngebant confir

matos. Item propter irrisiones infide-

lium vitandas, esset enim rediculum<-P>


@@0@

@@1@De confirmatione. 33

<-P>apud infideles, si vngerentur confir-

mati, & ideò solùm confirmabāt per

manuum impositionem. Cessātibus

autem illis signis visibilibus miracu-

lose factis, vsi sunt materia & forma

prędictis.

IMPRIMIT autem confirma40|In con|firma-|tione|impri|mitur|chara|cter.

tio characterem, vt patet ex concilio

Florentino, & ideò non est iterabilis

Qui autem bis confirmaret eundem,

peccaret quidem, sed tamẽ non esset

irregularis: quicquid dicāt canonistæ

Quia nullus textus in iure ponit hanc

poenam. Et patet ex cap. dicto de con

se. d. 5. vbi fit mentio de iteratione cō

firmationis, & non ponitur poena ir-

regularitatis, licet prohibeatur itera-

tio. Sed quare posita est poena irregu

laritatis iterantibus baptismum, & nō

iterantibus confirmationem? Respō.

quia antiquitus fuit contentio, & hæ

resis de iteratione baptismi, non autẽ<-P>


@@0@

@@1@De confirmatione.

<-P>de cōfirmationis repetitione. Et ideò

hoc secundum noluit ecclesia, ita stri

ctè prohibere, & punire sicut primũ.41|Confir|mari ne|mo pōt|ante ba|ptismũ.

¶ QVÆRITVR, vtrum quis pos

sit cōfirmari ante sit baptizatus? Re

spon. ꝙ non, & si fiat nihil factum est:

vt habetur in ca. de presbytero nō ba-

ptizato, vbi præcipitur quòd de nouo

baptizetur, & iterum ordinetur. Etea

dem est ratio de confirmato, & nō ba

ptizato. Et ca. veniens de presbytero

nō baptizato, dicitur quod baptismus

est fundamentũ omniũ sacramẽtorũ.

Si aũt quis ordinare{t$} ante cofirmatio

nẽ, malè faceret, sed tñ factũ teneret.

¶ QVÆRITVR, an confirma-42|In con|firma|tionecō|fertur|gratia.

tio conferat gratiam? Respond. quòd

sic. Quia est sacramentum. Imo con-

fert maiorem gratiam quam baptis-

mus. Quia iam in cōfirmatione fit mi-

les, & roboratur ad defendendam fi-

dem quam in baptismo recepit. Et ita<-P>


@@0@

@@1@De confirmatione. 34

<-P>dicit Palude & omnes. Et de conse-

cratio. distinctione. 5. cap. de his, dici-

tur quòd cōfirmatio est dignius sacra-

mentum quam baptismus, & maiori

veneratione dignum.

¶ QV Æritur, an oẽs debeant confir43|An om|nes te-|neātur|confir-|mari.

mari? Resp. secundũ docto. oẽs ꝙ sic.

Et patet de conse. d. 5. c. omnes fideles

& ca. vt ieiuni, vbi dicitur, nũquā erit

christianus nisi confirmatione episco

pali fuerit chrismatus. Sed vtrũ sit de

necessitate salutis hoc sacramentum?



Respō. ꝙ stando in iure diuino nō est

præceptum, nec muenitur in euange-

lio locus obligatorius, sicut inueni{t$} de

baptismo, poenitentia, & eucharistia.

Verũ est ꝙ contẽptus eius est peccatũ

mortale, contẽneret verò qui nolet il

lud recipere quia nō vult obedire, &

putat nulliꝰ meriti esse. Hoc esset mor

tale secũdũ oẽs. Et S. Tho. 3. p. q. 72. a.

8. dimittere aũt illud ex negligẽtia nō<-P>


@@0@

@@1@De confirmatione.

<-P>esset mortale cōtra ius diuinũ, qualis-

cun negligentia sit, etiā crassa. Stan

do autẽ in iure humano, Adria. &. S.

Tho. tenẽt ꝙ nō est præceptũ, & ego

ita credo, licet oppositum teneant pe-

ne omnes. Scotus, Palu. Maio. &c.

¶ QV Æritur, qua ætate dādum est44|Qua æ|tate cō|firma|tio est|suscipiẽ|da.

hoc sacramentum? Respond. ꝙ Marsi

lius, & quidam alij dicunt, quód expe

ctanda est ætas. 12. annorum, sed cre-

do ex S. Tho. nō esse necessarium ex

pectare vsum rationis. Idem ait Ga-



Dostları ilə paylaş:
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   27
Orklarla döyüş:

Google Play'də əldə edin


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©muhaz.org 2017
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə